कार

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology 1[edit]

Borrowing from Persian کار (kâr), from Middle Persian kʾl (kār). Compare with Sanskrit कार (kāra, action, effort).

Noun[edit]

कार (kārm (Urdu spelling کار)

  1. tax
    आबकारābkārwine-tax
    बिक्री-कारbikrī-kārsales tax

Declension[edit]

Declension of कार
singular plural
direct कार (kār) कार (kār)
oblique कार (kār) कारों (kārõ)
vocative कार (kār) कारो (kāro)

Etymology 2[edit]

From Sanskrit कार (kāra), from कृ (kṛ).

Noun[edit]

कार (kārm

  1. action, doing
    Synonyms: क्रिया (kriyā)
  2. work
    Synonyms: काम (kām), कर्म (karma)

Declension[edit]

Declension of कार
singular plural
direct कार (kār) कार (kār)
oblique कार (kār) कारों (kārõ)
vocative कार (kār) कारो (kāro)

Nepali[edit]

Noun[edit]

कार (kār)

  1. car

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From the root कृ (kṛ, to make).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

कार (kāram

  1. act, action
  2. Used to designate a letter, a sound or an indeclinable word.
    अकारAkāraThe a sound (or letter).
  3. effort, exertion
  4. determination
  5. religious austerity
  6. husband, master, lord

Inflection[edit]

Masculine a-stem declension of कार
Nom. sg. कारः (kāraḥ)
Gen. sg. कारस्य (kārasya)
Singular Dual Plural
Nominative कारः (kāraḥ) कारौ (kārau) काराः (kārāḥ)
Vocative कार (kāra) कारौ (kārau) काराः (kārāḥ)
Accusative कारम् (kāram) कारौ (kārau) कारान् (kārān)
Instrumental कारेन (kārena) काराभ्याम् (kārābhyām) कारैः (kāraiḥ)
Dative काराय (kārāya) काराभ्याम् (kārābhyām) कारेभ्यः (kārebhyaḥ)
Ablative कारात् (kārāt) काराभ्याम् (kārābhyām) कारेभ्यः (kārebhyaḥ)
Genitive कारस्य (kārasya) कारयोः (kārayoḥ) कारानाम् (kārānām)
Locative कारे (kāre) कारयोः (kārayoḥ) कारेषु (kāreṣu)

Derived terms[edit]

Noun[edit]

कार (kāraf

  1. act of worship, song of praise

Inflection[edit]

Feminine ā-stem declension of कार
Nom. sg. कारा (kārā)
Gen. sg. कारायाः (kārāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative कारा (kārā) कारे (kāre) काराः (kārāḥ)
Vocative कारे (kāre) कारे (kāre) काराः (kārāḥ)
Accusative काराम् (kārām) कारे (kāre) काराः (kārāḥ)
Instrumental कारया (kārayā) काराभ्याम् (kārābhyām) काराभिः (kārābhiḥ)
Dative कारायै (kārāyai) काराभ्याम् (kārābhyām) काराभ्यः (kārābhyaḥ)
Ablative कारायाः (kārāyāḥ) काराभ्याम् (kārābhyām) काराभ्यः (kārābhyaḥ)
Genitive कारायाः (kārāyāḥ) कारयोः (kārayoḥ) कारानाम् (kārānām)
Locative कारायाम् (kārāyām) कारयोः (kārayoḥ) कारासु (kārāsu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0274