विन्दति

Sanskrit

Alternative scripts

Alternative scripts

• ৱিন্দতি (Assamese script)
• ᬯᬶᬦ᭄ᬤᬢᬶ (Balinese script)
• বিন্দতি (Bengali script)
• 𑰪𑰰𑰡𑰿𑰟𑰝𑰰 (Bhaiksuki script)
• 𑀯𑀺𑀦𑁆𑀤𑀢𑀺 (Brahmi script)
• ဝိန္ဒတိ (Burmese script)
• વિન્દતિ (Gujarati script)
• ਵਿਨ੍ਦਤਿ (Gurmukhi script)
• 𑌵𑌿𑌨𑍍𑌦𑌤𑌿 (Grantha script)
• ꦮꦶꦤ꧀ꦢꦠꦶ (Javanese script)
• 𑂫𑂱𑂢𑂹𑂠𑂞𑂱 (Kaithi script)
• ವಿನ್ದತಿ (Kannada script)
• វិន្ទតិ (Khmer script)
• ວິນ຺ທຕິ (Lao script)
• വിന്ദതി (Malayalam script)
• ᠸᡳᠨᡩᠠᢠᡳ (Manchu script)
• 𑘪𑘱𑘡𑘿𑘟𑘝𑘱 (Modi script)
• ᠸᠢᠨᢑᠠᢐᠢ (Mongolian script)
• 𑧊𑧒𑧁𑧠𑦿𑦽𑧒 (Nandinagari script)
• 𑐰𑐶𑐣𑑂𑐡𑐟𑐶 (Newa script)
• ଵିନ୍ଦତି (Odia script)
• ꢮꢶꢥ꣄ꢣꢡꢶ (Saurashtra script)
• 𑆮𑆴𑆤𑇀𑆢𑆠𑆴 (Sharada script)
• 𑖪𑖰𑖡𑖿𑖟𑖝𑖰 (Siddham script)
• වින්‍දති (Sinhalese script)
• 𑩾𑩑𑩯 𑪙𑩭𑩫𑩑 (Soyombo script)
• 𑚦𑚮𑚝𑚶𑚛𑚙𑚮 (Takri script)
• விந்த³தி (Tamil script)
• విన్దతి (Telugu script)
• วินฺทติ (Thai script)
• ཝི་ནྡ་ཏི (Tibetan script)
• 𑒫𑒱𑒢𑓂𑒠𑒞𑒱 (Tirhuta script)
• 𑨭𑨁𑨝𑩇𑨛𑨙𑨁 (Zanabazar Square script)

Etymology

Thematicised from the weak stem of Proto-Indo-Iranian *winátˢti, from Proto-Indo-European *wi-néd-ti ~ *wi-n-d-énti, from *weyd- (“to see”). Cognate with Russian ви́деть (vídetʹ), Latin videō, Ancient Greek οἶδα (oîda), Bulgarian ви́дя (vídja), English wit.

Pronunciation

• (Vedic) IPA^(key): /ʋin.dɐ́.ti/
• (Classical Sanskrit) IPA^(key): /ʋin̪.d̪ɐ.t̪i/

Verb

वि॒न्दति॑ • (vindáti) third-singular indicative (class 6, type P, root विद्)

1. to find, discover, obtain
   • c. 1500 BCE – 1000 BCE, Ṛgveda 10.108.11:

     दू॒रमि॑त पणयो॒ वरी॑य॒ उद्गावो॑ यन्तु मिन॒तीॠ॒तेन॑ ।
     बृह॒स्पति॒र्या अवि॑न्द॒न्निगू॑ळ्हाः॒ सोमो॒ ग्रावा॑ण॒ ऋष॑यश्च॒ विप्राः॑ ॥

     dūrámita paṇayo várīya údgā́vo yantu minatī́ṝténa.
     bṛ́haspátiryā́ ávindannígūḷhāḥ sómo grā́vāṇa ṛ́ṣayaśca víprāḥ.

     Hence, far away, ye Panis! Let the cattle lowing come forth as holy Law commandeth,
     kine which Bṛhaspati, and Soma, Ṛsis, and pressing-stones have found when hidden.

2. to get or procure for (+ dative)
3. to consider as, take for (+ two accusatives)
4. to marry

Conjugation

Present: वि॒न्दति॑ (vindáti), वि॒न्दते॑ (vindáte)
	Active			Mediopassive
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	वि॒न्दति॑ vindáti	वि॒न्दतः॑ vindátaḥ	वि॒न्दन्ति॑ vindánti	वि॒न्दते॑ vindáte	वि॒न्देते॑ vindéte	वि॒न्दन्ते॑ vindánte
Second	वि॒न्दसि॑ vindási	वि॒न्दथः॑ vindáthaḥ	वि॒न्दथ॑ vindátha	वि॒न्दसे॑ vindáse	वि॒न्देथे॑ vindéthe	वि॒न्दध्वे॑ vindádhve
First	वि॒न्दामि॑ vindā́mi	वि॒न्दावः॑ vindā́vaḥ	वि॒न्दामः॑ / वि॒न्दाम॑सि¹ vindā́maḥ / vindā́masi¹	वि॒न्दे vindé	वि॒न्दाव॑हे vindā́vahe	वि॒न्दाम॑हे vindā́mahe
Imperative
Third	वि॒न्दतु॑ vindátu	वि॒न्दता॑म् vindátām	वि॒न्दन्तु॑ vindántu	वि॒न्दता॑म् vindátām	वि॒न्देता॑म् vindétām	वि॒न्दन्ता॑म् vindántām
Second	वि॒न्द vindá	वि॒न्दत॑म् vindátam	वि॒न्दत॑ vindáta	वि॒न्दस्व॑ vindásva	वि॒न्देथा॑म् vindéthām	वि॒न्दध्व॑म् vindádhvam
First	वि॒न्दानि॑ vindā́ni	वि॒न्दाव॑ vindā́va	वि॒न्दाम॑ vindā́ma	वि॒न्दै vindái	वि॒न्दाव॑है vindā́vahai	वि॒न्दाम॑है vindā́mahai
Optative/Potential
Third	वि॒न्देत् vindét	वि॒न्देता॑म् vindétām	वि॒न्देयुः॑ vindéyuḥ	वि॒न्देत॑ vindéta	वि॒न्देया॑ताम् vindéyātām	वि॒न्देर॑न् vindéran
Second	वि॒न्देः vindéḥ	वि॒न्देत॑म् vindétam	वि॒न्देत॑ vindéta	वि॒न्देथाः॑ vindéthāḥ	वि॒न्देया॑थाम् vindéyāthām	वि॒न्देध्व॑म् vindédhvam
First	वि॒न्देय॑म् vindéyam	वि॒न्देव॑ vindéva	वि॒न्देम॑ vindéma	वि॒न्देय॑ vindéya	वि॒न्देव॑हि vindévahi	वि॒न्देम॑हि vindémahi
Subjunctive
Third	वि॒न्दात् / वि॒न्दाति॑ vindā́t / vindā́ti	वि॒न्दातः॑ vindā́taḥ	वि॒न्दान् vindā́n	वि॒न्दाते॑ / वि॒न्दातै॑ vindā́te / vindā́tai	वि॒न्दैते॑ vindáite	वि॒न्दन्त॑ / वि॒न्दान्तै॑ vindánta / vindā́ntai
Second	वि॒न्दाः / वि॒न्दासि॑ vindā́ḥ / vindā́si	वि॒न्दाथः॑ vindā́thaḥ	वि॒न्दाथ॑ vindā́tha	वि॒न्दासे॑ / वि॒न्दासै॑ vindā́se / vindā́sai	वि॒न्दैथे॑ vindáithe	वि॒न्दाध्वै॑ vindā́dhvai
First	वि॒न्दानि॑ vindā́ni	वि॒न्दाव॑ vindā́va	वि॒न्दाम॑ vindā́ma	वि॒न्दै vindái	वि॒न्दाव॑है vindā́vahai	वि॒न्दाम॑है vindā́mahai
Participles
	वि॒न्दत् vindát			वि॒न्दमा॑न vindámāna
Notes	The subjunctive is only used in Vedic Sanskrit. ¹Vedic

Imperfect: अवि॑न्दत् (ávindat), अवि॑न्दत (ávindata)
	Active			Mediopassive
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	अवि॑न्दत् ávindat	अवि॑न्दताम् ávindatām	अवि॑न्दन् ávindan	अवि॑न्दत ávindata	अवि॑न्देताम् ávindetām	अवि॑न्दन्त ávindanta
Second	अवि॑न्दः ávindaḥ	अवि॑न्दतम् ávindatam	अवि॑न्दत ávindata	अवि॑न्दथाः ávindathāḥ	अवि॑न्देथाम् ávindethām	अवि॑न्दध्वम् ávindadhvam
First	अवि॑न्दम् ávindam	अवि॑न्दाव ávindāva	अवि॑न्दाम ávindāma	अवि॑न्दे ávinde	अवि॑न्दावहि ávindāvahi	अवि॑न्दामहि ávindāmahi

References

• Monier Williams (1899), “विन्दति”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 964, column 3.
• Lubotsky, Alexander (2011), “ved [1]”, in The Indo-Aryan Inherited Lexicon (in progress) (Indo-European Etymological Dictionary Project), Leiden University