सुवति

See also: सवितृ, स्वाति, and सविता

Sanskrit

Alternative scripts

সুৱতি (Assamese script)
ᬲᬸᬯᬢᬶ (Balinese script)
সুবতি (Bengali script)
𑰭𑰲𑰪𑰝𑰰 (Bhaiksuki script)
𑀲𑀼𑀯𑀢𑀺 (Brahmi script)
သုဝတိ (Burmese script)
સુવતિ (Gujarati script)
ਸੁਵਤਿ (Gurmukhi script)
𑌸𑍁𑌵𑌤𑌿 (Grantha script)
ꦱꦸꦮꦠꦶ (Javanese script)
𑂮𑂳𑂫𑂞𑂱 (Kaithi script)
ಸುವತಿ (Kannada script)
សុវតិ (Khmer script)
ສຸວຕິ (Lao script)
സുവതി (Malayalam script)
ᠰᡠᠸᠠᢠᡳ (Manchu script)
𑘭𑘳𑘪𑘝𑘱 (Modi script)
ᠰᠤᠸᠠᢐᠢ (Mongolian script)
𑧍𑧔𑧊𑦽𑧒 (Nandinagari script)
𑐳𑐸𑐰𑐟𑐶 (Newa script)
ସୁଵତି (Odia script)
ꢱꢸꢮꢡꢶ (Saurashtra script)
𑆱𑆶𑆮𑆠𑆴 (Sharada script)
𑖭𑖲𑖪𑖝𑖰 (Siddham script)
සුවති (Sinhalese script)
𑪁𑩒𑩾𑩫𑩑 (Soyombo script)
𑚨𑚰𑚦𑚙𑚮 (Takri script)
ஸுவதி (Tamil script)
సువతి (Telugu script)
สุวติ (Thai script)
སུ་ཝ་ཏི (Tibetan script)
𑒮𑒳𑒫𑒞𑒱 (Tirhuta script)
𑨰𑨃𑨭𑨙𑨁 (Zanabazar Square script)

Etymology

Inherited from Proto-Indo-Iranian *suHáti, from Proto-Indo-European *suh₁-é-ti, from *sewh₁- (“to set in motion, push forth”).

Pronunciation

(Vedic) IPA^(key): /su.ʋɐ́.ti/
(Classical Sanskrit) IPA^(key): /s̪u.ʋɐ.t̪i/

Verb

सु॒वति॑ • (suváti) third-singular indicative (class 6, type P, root सू)

to set in motion, urge, impel, vivify, create, produce
to hurl upon
to grant, bestow
to appoint or consecrate to
to allow, authorize

Conjugation

Present: सु॒वति॑ (suváti), सु॒वते॑ (suváte)
	Active			Mediopassive
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	सु॒वति॑ suváti	सु॒वतः॑ suvátaḥ	सु॒वन्ति॑ suvánti	सु॒वते॑ suváte	सु॒वेते॑ suvéte	सु॒वन्ते॑ suvánte
Second	सु॒वसि॑ suvási	सु॒वथः॑ suváthaḥ	सु॒वथ॑ suvátha	सु॒वसे॑ suváse	सु॒वेथे॑ suvéthe	सु॒वध्वे॑ suvádhve
First	सु॒वामि॑ suvā́mi	सु॒वावः॑ suvā́vaḥ	सु॒वामः॑ / सु॒वाम॑सि¹ suvā́maḥ / suvā́masi¹	सु॒वे suvé	सु॒वाव॑हे suvā́vahe	सु॒वाम॑हे suvā́mahe
Imperative
Third	सु॒वतु॑ suvátu	सु॒वता॑म् suvátām	सु॒वन्तु॑ suvántu	सु॒वता॑म् suvátām	सु॒वेता॑म् suvétām	सु॒वन्ता॑म् suvántām
Second	सु॒व suvá	सु॒वत॑म् suvátam	सु॒वत॑ suváta	सु॒वस्व॑ suvásva	सु॒वेथा॑म् suvéthām	सु॒वध्व॑म् suvádhvam
First	सु॒वानि॑ suvā́ni	सु॒वाव॑ suvā́va	सु॒वाम॑ suvā́ma	सु॒वै suvái	सु॒वाव॑है suvā́vahai	सु॒वाम॑है suvā́mahai
Optative/Potential
Third	सु॒वेत् suvét	सु॒वेता॑म् suvétām	सु॒वेयुः॑ suvéyuḥ	सु॒वेत॑ suvéta	सु॒वेया॑ताम् suvéyātām	सु॒वेर॑न् suvéran
Second	सु॒वेः suvéḥ	सु॒वेत॑म् suvétam	सु॒वेत॑ suvéta	सु॒वेथाः॑ suvéthāḥ	सु॒वेया॑थाम् suvéyāthām	सु॒वेध्व॑म् suvédhvam
First	सु॒वेय॑म् suvéyam	सु॒वेव॑ suvéva	सु॒वेम॑ suvéma	सु॒वेय॑ suvéya	सु॒वेव॑हि suvévahi	सु॒वेम॑हि suvémahi
Subjunctive
Third	सु॒वात् / सु॒वाति॑ suvā́t / suvā́ti	सु॒वातः॑ suvā́taḥ	सु॒वान् suvā́n	सु॒वाते॑ / सु॒वातै॑ suvā́te / suvā́tai	सु॒वैते॑ suváite	सु॒वन्त॑ / सु॒वान्तै॑ suvánta / suvā́ntai
Second	सु॒वाः / सु॒वासि॑ suvā́ḥ / suvā́si	सु॒वाथः॑ suvā́thaḥ	सु॒वाथ॑ suvā́tha	सु॒वासे॑ / सु॒वासै॑ suvā́se / suvā́sai	सु॒वैथे॑ suváithe	सु॒वाध्वै॑ suvā́dhvai
First	सु॒वानि॑ suvā́ni	सु॒वाव॑ suvā́va	सु॒वाम॑ suvā́ma	सु॒वै suvái	सु॒वाव॑है suvā́vahai	सु॒वाम॑है suvā́mahai
Participles
	सु॒वत् suvát			सु॒वमा॑न suvámāna
Notes	The subjunctive is only used in Vedic Sanskrit. ¹Vedic

Imperfect: असु॑वत् (ásuvat), असु॑वत (ásuvata)
	Active			Mediopassive
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	असु॑वत् ásuvat	असु॑वताम् ásuvatām	असु॑वन् ásuvan	असु॑वत ásuvata	असु॑वेताम् ásuvetām	असु॑वन्त ásuvanta
Second	असु॑वः ásuvaḥ	असु॑वतम् ásuvatam	असु॑वत ásuvata	असु॑वथाः ásuvathāḥ	असु॑वेथाम् ásuvethām	असु॑वध्वम् ásuvadhvam
First	असु॑वम् ásuvam	असु॑वाव ásuvāva	असु॑वाम ásuvāma	असु॑वे ásuve	असु॑वावहि ásuvāvahi	असु॑वामहि ásuvāmahi

References

Monier Williams (1899), “सुवति”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 1239/3.