ஊர்

Tamil

Alternative forms

• ஊரு (ūru) — Spoken Tamil

Pronunciation

• IPA^(key): /uːɾ/

• Audio:

  (file)

Etymology 1

Inherited from Proto-Dravidian *ūr (“village, habitation”); first attested in Old Tamil 𑀊𑀭𑁆 (ūr). The Tamil Lexicon derives it from the verb below (compare also நகர் (nakar)). Cognate with Brahui ارا (urā), Irula ஊரு (ūru), Kannada ಊರು (ūru), Malayalam ഊര് (ūrŭ), Telugu ఊరు (ūru) and Tulu ಊರು (ūru).

Noun

ஊர் • (ūr)

1. city, town, village, place, locality

   Synonyms: இடம் (iṭam), சிற்றூர் (ciṟṟūr), நகர் (nakar), நகரம் (nakaram), கிராமம் (kirāmam)

2. habitation, dwelling, residence

   Synonyms: வாழ்விடம் (vāḻviṭam), குடியிருப்பு (kuṭiyiruppu), வசிப்பிடம் (vacippiṭam)

3. going, riding

Declension

Declension of ஊர் (ūr)

	singular	plural
nominative	ஊர் ūr	ஊர்கள் ūrkaḷ
vocative	ஊரே ūrē	ஊர்களே ūrkaḷē
accusative	ஊரை ūrai	ஊர்களை ūrkaḷai
dative	ஊருக்கு ūrukku	ஊர்களுக்கு ūrkaḷukku
benefactive	ஊருக்காக ūrukkāka	ஊர்களுக்காக ūrkaḷukkāka
genitive 1	ஊருடைய ūruṭaiya	ஊர்களுடைய ūrkaḷuṭaiya
genitive 2	ஊரின் ūriṉ	ஊர்களின் ūrkaḷiṉ
locative 1	ஊரில் ūril	ஊர்களில் ūrkaḷil
locative 2	ஊரிடம் ūriṭam	ஊர்களிடம் ūrkaḷiṭam
sociative 1	ஊரோடு ūrōṭu	ஊர்களோடு ūrkaḷōṭu
sociative 2	ஊருடன் ūruṭaṉ	ஊர்களுடன் ūrkaḷuṭaṉ
instrumental	ஊரால் ūrāl	ஊர்களால் ūrkaḷāl
ablative	ஊரிலிருந்து ūriliruntu	ஊர்களிலிருந்து ūrkaḷiliruntu

Derived terms

• ஊரடங்கு (ūraṭaṅku)
• ஊராட்சி (ūrāṭci)
• ஊர்காவல் (ūrkāval)
• ஊர்க்கதை (ūrkkatai)
• ஊர்சுற்று (ūrcuṟṟu)
• ஊர்த்தலைமை (ūrttalaimai)
• ஊர்வலம் (ūrvalam, “procession”)
• கடலூர் (kaṭalūr)
• சிற்றூர் (ciṟṟūr)
• தஞ்சாவூர் (tañcāvūr)
• திருப்பத்தூர் (tiruppattūr)
• திருவள்ளூர் (tiruvaḷḷūr)
• பேரூர் (pērūr)

Etymology 2

Cognate with Malayalam ഊരുക (ūruka).
This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.

Verb

ஊர் • (ūr) (intransitive)

1. to move slowly, creep, crawl

   Synonym: நகர் (nakar)

2. to flow in a thin stream

   Synonym: வடி (vaṭi)

3. to spread, circulate; extend over a surface

   Synonyms: படர் (paṭar), பரவு (paravu)

4. to itch

   Synonym: அரி (ari)

Conjugation

Conjugation of ஊர் (ūr)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	ஊர்கிறேன் ūrkiṟēṉ	ஊர்கிறாய் ūrkiṟāy	ஊர்கிறான் ūrkiṟāṉ	ஊர்கிறாள் ūrkiṟāḷ	ஊர்கிறார் ūrkiṟār	ஊர்கிறது ūrkiṟatu
past	ஊர்ந்தேன் ūrntēṉ	ஊர்ந்தாய் ūrntāy	ஊர்ந்தான் ūrntāṉ	ஊர்ந்தாள் ūrntāḷ	ஊர்ந்தார் ūrntār	ஊர்ந்தது ūrntatu
future	ஊர்வேன் ūrvēṉ	ஊர்வாய் ūrvāy	ஊர்வான் ūrvāṉ	ஊர்வாள் ūrvāḷ	ஊர்வார் ūrvār	ஊரும் ūrum
future negative	ஊரமாட்டேன் ūramāṭṭēṉ	ஊரமாட்டாய் ūramāṭṭāy	ஊரமாட்டான் ūramāṭṭāṉ	ஊரமாட்டாள் ūramāṭṭāḷ	ஊரமாட்டார் ūramāṭṭār	ஊராது ūrātu
negative	ஊரவில்லை ūravillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	ஊர்கிறோம் ūrkiṟōm	ஊர்கிறீர்கள் ūrkiṟīrkaḷ	ஊர்கிறார்கள் ūrkiṟārkaḷ		ஊர்கின்றன ūrkiṉṟaṉa
past	ஊர்ந்தோம் ūrntōm	ஊர்ந்தீர்கள் ūrntīrkaḷ	ஊர்ந்தார்கள் ūrntārkaḷ		ஊர்ந்தன ūrntaṉa
future	ஊர்வோம் ūrvōm	ஊர்வீர்கள் ūrvīrkaḷ	ஊர்வார்கள் ūrvārkaḷ		ஊர்வன ūrvaṉa
future negative	ஊரமாட்டோம் ūramāṭṭōm	ஊரமாட்டீர்கள் ūramāṭṭīrkaḷ	ஊரமாட்டார்கள் ūramāṭṭārkaḷ		ஊரா ūrā
negative	ஊரவில்லை ūravillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
	ஊர் ūr			ஊருங்கள் ūruṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
	ஊராதே ūrātē			ஊராதீர்கள் ūrātīrkaḷ
perfect	present		past		future
	past of ஊர்ந்துவிடு (ūrntuviṭu)		past of ஊர்ந்துவிட்டிரு (ūrntuviṭṭiru)		future of ஊர்ந்துவிடு (ūrntuviṭu)
progressive	ஊர்ந்துக்கொண்டிரு ūrntukkoṇṭiru
effective	ஊரப்படு ūrappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	ஊர ūra			ஊராமல் இருக்க ūrāmal irukka
potential	ஊரலாம் ūralām			ஊராமல் இருக்கலாம் ūrāmal irukkalām
cohortative	ஊரட்டும் ūraṭṭum			ஊராமல் இருக்கட்டும் ūrāmal irukkaṭṭum
casual conditional	ஊர்வதால் ūrvatāl			ஊராததால் ūrātatāl
conditional	ஊர்ந்தால் ūrntāl			ஊராவிட்டால் ūrāviṭṭāl
adverbial participle	ஊர்ந்து ūrntu			ஊராமல் ūrāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
	ஊர்கிற ūrkiṟa	ஊர்ந்த ūrnta	ஊரும் ūrum	ஊராத ūrāta
verbal noun	singular				plural
	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	ஊர்கிறவன் ūrkiṟavaṉ	ஊர்கிறவள் ūrkiṟavaḷ	ஊர்கிறவர் ūrkiṟavar	ஊர்கிறது ūrkiṟatu	ஊர்கிறவர்கள் ūrkiṟavarkaḷ	ஊர்கிறவை ūrkiṟavai
past	ஊர்ந்தவன் ūrntavaṉ	ஊர்ந்தவள் ūrntavaḷ	ஊர்ந்தவர் ūrntavar	ஊர்ந்தது ūrntatu	ஊர்ந்தவர்கள் ūrntavarkaḷ	ஊர்ந்தவை ūrntavai
future	ஊர்பவன் ūrpavaṉ	ஊர்பவள் ūrpavaḷ	ஊர்பவர் ūrpavar	ஊர்வது ūrvatu	ஊர்பவர்கள் ūrpavarkaḷ	ஊர்பவை ūrpavai
negative	ஊராதவன் ūrātavaṉ	ஊராதவள் ūrātavaḷ	ஊராதவர் ūrātavar	ஊராதது ūrātatu	ஊராதவர்கள் ūrātavarkaḷ	ஊராதவை ūrātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
	ஊர்வது ūrvatu		ஊர்தல் ūrtal		ஊரல் ūral

Derived terms

• ஊரல் (ūral)
• ஊர்தி (ūrti, “vehicle”)
• ஊர்வன (ūrvaṉa, “reptiles”)

References

• University of Madras (1924–1936), “ஊர்-தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press