ಕಲ್ಲು

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Kannada[edit]

ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲು (a big rock)

Etymology[edit]

From Old Kannada ಕಲ್ (kal). Cognate with Tamil கல் (kal), Telugu కలు (kalu), Malayalam കല്ല് (kallŭ).

Noun[edit]

ಕಲ್ಲು (kallu)

  1. rock, stone, pebble
    ಕಲ್ಲಿನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ.
    kallinaṣṭu gaṭṭiyāgiddāne.
    He is as tough as a rock.
    • The Bible, John 8:7
      ಮತ್ತೆ ಆತನಿಗೆ ಹಾಗೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾಗ ಅವನು ಮೇಲೆದ್ದುಕೊಂಡು ಹೇಳಿದನು: ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾವನು ಪಾಪವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾನೋ ಅವನೇ ಮೊದಲನೆಯ ಕಲ್ಲನ್ನು ಎಸೆಯಲಿ.
      matte ātanige hāgē praśnisuttalē iddāga avanu mēleddukoṇḍu hēḷidanu: nimmalli yāvanu pāpavillade iddānō avanē modalaneya kallannu eseyali.
      So when they continued asking him, he lifted up himself, and said unto them, He that is without sin among you, let him first cast a stone at her.

Declension[edit]

Case/Form Singular Plural
Nominative ಕಲ್ಲು (kallu) ಕಲ್ಲುಗಳು (kallugaḷu)
Accusative ಕಲ್ಲನ್ನು (kallannu) ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು (kallugaḷannu)
Instrumental ಕಲ್ಲಿನಿಂದ (kallininda) ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ (kallugaḷinda)
Dative ಕಲ್ಲಿಗೆ (kallige) ಕಲ್ಲುಗಳಿಗೆ (kallugaḷige)
Genitive ಕಲ್ಲಿನ (kallina) ಕಲ್ಲುಗಳ (kallugaḷa)