ಭಕ್ತಿ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Kannada[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit भक्ति ‎(bhakti)

Noun[edit]

ಭಕ್ತಿ ‎(bhakti)

  1. bhakti
  2. devotion; profound, unconditional love for God
    ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ವಿಮೋಚಿಸಲ್ಪಡುವೆ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಕೈಯಿಂದ.
    bhaktiyiṃdalē vimōcisalpaḍuve paramēśvarana kaiyiṃda.
    By devotion alone you will be saved by the hand of the Supreme Lord.

Declension[edit]

Case/Form Singular Plural
Nominative ಭಕ್ತಿಯು ‎(bhaktiyu) ಭಕ್ತಿಗಳು ‎(bhaktigaḷu)
Accusative ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ‎(bhaktiyannu) ಭಕ್ತಿಗಳನ್ನು ‎(bhaktigaḷannu)
Instrumental ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ‎(bhaktiyiṃda) ಭಕ್ತಿಗಳಿಂದ ‎(bhaktigaḷiṃda)
Dative ಭಕ್ತಿಗೆ ‎(bhaktige) ಭಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ‎(bhaktigaḷige)
Genitive ಭಕ್ತಿಯ ‎(bhaktiya) ಭಕ್ತಿಗಳ ‎(bhaktigaḷa)