ปัญญาจารย์

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Thai[edit]

Etymology[edit]

From ปัญญา (bpan-yaa, intellect; knowledge; wisdom; etc) +‎ อาจารย์ (aa-jaan, preceptor; teacher; etc).

Pronunciation[edit]

Orthographic ปัญญาจารย์
p ạ ɲ ɲ ā t͡ɕ ā r y ʻ
Phonemic ปัน-ยา-จาน
p ạ n – y ā – t͡ɕ ā n
Paiboon bpan-yaa-jaan
(Bangkok) IPA(key) /pan˧.jaː˧.t͡ɕaːn˧/

Proper noun[edit]

ปัญญาจารย์ (bpan-yaa-jaan)

  1. (biblical) Ecclesiastes: a book of the Bible.