ἀλλάσσω

Ancient Greek

Alternative forms

ᾰ̓λλᾰ́ττω (ăllắttō) — Attic

Etymology

From ἀλλαγή (allagḗ, “change”) +‎ -σσω (-ssō), though Beekes considers ᾰ̓λλᾰ́σσω (ăllắssō) to be original and ἀλλαγή (allagḗ) a derivative. Either way, ultimately from ἄλλος (állos, “other”).^[1]

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /al.lás.sɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /alˈlas.so/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /alˈlas.so/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /alˈlas.so/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /aˈla.so/

Verb

ᾰ̓λλᾰ́σσω • (ăllắssō)

to change, alter, make other than it is
to give in exchange, barter one thing for another
to take one thing in exchange for another
to take a new position
to have dealings, as a buyer or seller
to alternate

Conjugation

Present: ᾰ̓λλᾰ́σσω, ᾰ̓λλᾰ́σσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾰ̓λλᾰ́σσω	ᾰ̓λλᾰ́σσεις	ᾰ̓λλᾰ́σσει	ᾰ̓λλᾰ́σσετον	ᾰ̓λλᾰ́σσετον	ᾰ̓λλᾰ́σσομεν	ᾰ̓λλᾰ́σσετε	ᾰ̓λλᾰ́σσουσῐ(ν)
	subjunctive	ᾰ̓λλᾰ́σσω	ᾰ̓λλᾰ́σσῃς	ᾰ̓λλᾰ́σσῃ	ᾰ̓λλᾰ́σσητον	ᾰ̓λλᾰ́σσητον	ᾰ̓λλᾰ́σσωμεν	ᾰ̓λλᾰ́σσητε	ᾰ̓λλᾰ́σσωσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓λλᾰ́σσοιμῐ	ᾰ̓λλᾰ́σσοις	ᾰ̓λλᾰ́σσοι	ᾰ̓λλᾰ́σσοιτον	ᾰ̓λλᾰσσοίτην	ᾰ̓λλᾰ́σσοιμεν	ᾰ̓λλᾰ́σσοιτε	ᾰ̓λλᾰ́σσοιεν
	imperative		ᾰ̓́λλᾰσσε	ᾰ̓λλᾰσσέτω	ᾰ̓λλᾰ́σσετον	ᾰ̓λλᾰσσέτων		ᾰ̓λλᾰ́σσετε	ᾰ̓λλᾰσσόντων
middle/passive	indicative	ᾰ̓λλᾰ́σσομαι	ᾰ̓λλᾰ́σσῃ, ᾰ̓λλᾰ́σσει	ᾰ̓λλᾰ́σσεται	ᾰ̓λλᾰ́σσεσθον	ᾰ̓λλᾰ́σσεσθον	ᾰ̓λλᾰσσόμεθᾰ	ᾰ̓λλᾰ́σσεσθε	ᾰ̓λλᾰ́σσονται
	subjunctive	ᾰ̓λλᾰ́σσωμαι	ᾰ̓λλᾰ́σσῃ	ᾰ̓λλᾰ́σσηται	ᾰ̓λλᾰ́σσησθον	ᾰ̓λλᾰ́σσησθον	ᾰ̓λλᾰσσώμεθᾰ	ᾰ̓λλᾰ́σσησθε	ᾰ̓λλᾰ́σσωνται
	optative	ᾰ̓λλᾰσσοίμην	ᾰ̓λλᾰ́σσοιο	ᾰ̓λλᾰ́σσοιτο	ᾰ̓λλᾰ́σσοισθον	ᾰ̓λλᾰσσοίσθην	ᾰ̓λλᾰσσοίμεθᾰ	ᾰ̓λλᾰ́σσοισθε	ᾰ̓λλᾰ́σσοιντο
	imperative		ᾰ̓λλᾰ́σσου	ᾰ̓λλᾰσσέσθω	ᾰ̓λλᾰ́σσεσθον	ᾰ̓λλᾰσσέσθων		ᾰ̓λλᾰ́σσεσθε	ᾰ̓λλᾰσσέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ᾰ̓λλᾰ́σσειν				ᾰ̓λλᾰ́σσεσθαι
participle	m	ᾰ̓λλᾰ́σσων				ᾰ̓λλᾰσσόμενος
	f	ᾰ̓λλᾰ́σσουσᾰ				ᾰ̓λλᾰσσομένη
	n	ᾰ̓λλᾰ́σσον				ᾰ̓λλᾰσσόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἤλλᾰσσον, ἠλλᾰσσόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἤλλᾰσσον	ἤλλᾰσσες	ἤλλᾰσσε(ν)	ἠλλᾰ́σσετον	ἠλλᾰσσέτην	ἠλλᾰ́σσομεν	ἠλλᾰ́σσετε	ἤλλᾰσσον
middle/passive	indicative	ἠλλᾰσσόμην	ἠλλᾰ́σσου	ἠλλᾰ́σσετο	ἠλλᾰ́σσεσθον	ἠλλᾰσσέσθην	ἠλλᾰσσόμεθᾰ	ἠλλᾰ́σσεσθε	ἠλλᾰ́σσοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: ᾰ̓λλᾰ́ξω, ᾰ̓λλᾰ́ξομαι, ᾰ̓λλᾰχθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾰ̓λλᾰ́ξω	ᾰ̓λλᾰ́ξεις	ᾰ̓λλᾰ́ξει	ᾰ̓λλᾰ́ξετον	ᾰ̓λλᾰ́ξετον	ᾰ̓λλᾰ́ξομεν	ᾰ̓λλᾰ́ξετε	ᾰ̓λλᾰ́ξουσῐ(ν)
active	optative	ᾰ̓λλᾰ́ξοιμῐ	ᾰ̓λλᾰ́ξοις	ᾰ̓λλᾰ́ξοι	ᾰ̓λλᾰ́ξοιτον	ᾰ̓λλᾰξοίτην	ᾰ̓λλᾰ́ξοιμεν	ᾰ̓λλᾰ́ξοιτε	ᾰ̓λλᾰ́ξοιεν
middle	indicative	ᾰ̓λλᾰ́ξομαι	ᾰ̓λλᾰ́ξῃ, ᾰ̓λλᾰ́ξει	ᾰ̓λλᾰ́ξεται	ᾰ̓λλᾰ́ξεσθον	ᾰ̓λλᾰ́ξεσθον	ᾰ̓λλᾰξόμεθᾰ	ᾰ̓λλᾰ́ξεσθε	ᾰ̓λλᾰ́ξονται
middle	optative	ᾰ̓λλᾰξοίμην	ᾰ̓λλᾰ́ξοιο	ᾰ̓λλᾰ́ξοιτο	ᾰ̓λλᾰ́ξοισθον	ᾰ̓λλᾰξοίσθην	ᾰ̓λλᾰξοίμεθᾰ	ᾰ̓λλᾰ́ξοισθε	ᾰ̓λλᾰ́ξοιντο
passive	indicative	ᾰ̓λλᾰχθήσομαι	ᾰ̓λλᾰχθήσῃ, ᾰ̓λλᾰχθήσει	ᾰ̓λλᾰχθήσεται	ᾰ̓λλᾰχθήσεσθον	ᾰ̓λλᾰχθήσεσθον	ᾰ̓λλᾰχθησόμεθᾰ	ᾰ̓λλᾰχθήσεσθε	ᾰ̓λλᾰχθήσονται
passive	optative	ᾰ̓λλᾰχθησοίμην	ᾰ̓λλᾰχθήσοιο	ᾰ̓λλᾰχθήσοιτο	ᾰ̓λλᾰχθήσοισθον	ᾰ̓λλᾰχθησοίσθην	ᾰ̓λλᾰχθησοίμεθᾰ	ᾰ̓λλᾰχθήσοισθε	ᾰ̓λλᾰχθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ᾰ̓λλᾰ́ξειν			ᾰ̓λλᾰ́ξεσθαι		ᾰ̓λλᾰχθήσεσθαι
participle	m	ᾰ̓λλᾰ́ξων			ᾰ̓λλᾰξόμενος		ᾰ̓λλᾰχθησόμενος
	f	ᾰ̓λλᾰ́ξουσᾰ			ᾰ̓λλᾰξομένη		ᾰ̓λλᾰχθησομένη
	n	ᾰ̓λλᾰ́ξον			ᾰ̓λλᾰξόμενον		ᾰ̓λλᾰχθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἤλλᾰξᾰ, ἠλλᾰξᾰ́μην, ἠλλᾰ́χθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἤλλᾰξᾰ	ἤλλᾰξᾰς	ἤλλᾰξε(ν)	ἠλλᾰ́ξᾰτον	ἠλλᾰξᾰ́την	ἠλλᾰ́ξᾰμεν	ἠλλᾰ́ξᾰτε	ἤλλᾰξᾰν
	subjunctive	ᾰ̓λλᾰ́ξω	ᾰ̓λλᾰ́ξῃς	ᾰ̓λλᾰ́ξῃ	ᾰ̓λλᾰ́ξητον	ᾰ̓λλᾰ́ξητον	ᾰ̓λλᾰ́ξωμεν	ᾰ̓λλᾰ́ξητε	ᾰ̓λλᾰ́ξωσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓λλᾰ́ξαιμῐ	ᾰ̓λλᾰ́ξειᾰς, ᾰ̓λλᾰ́ξαις	ᾰ̓λλᾰ́ξειε(ν), ᾰ̓λλᾰ́ξαι	ᾰ̓λλᾰ́ξαιτον	ᾰ̓λλᾰξαίτην	ᾰ̓λλᾰ́ξαιμεν	ᾰ̓λλᾰ́ξαιτε	ᾰ̓λλᾰ́ξειᾰν, ᾰ̓λλᾰ́ξαιεν
	imperative		ᾰ̓́λλᾰξον	ᾰ̓λλᾰξᾰ́τω	ᾰ̓λλᾰ́ξᾰτον	ᾰ̓λλᾰξᾰ́των		ᾰ̓λλᾰ́ξᾰτε	ᾰ̓λλᾰξᾰ́ντων
middle	indicative	ἠλλᾰξᾰ́μην	ἠλλᾰ́ξω	ἠλλᾰ́ξᾰτο	ἠλλᾰ́ξᾰσθον	ἠλλᾰξᾰ́σθην	ἠλλᾰξᾰ́μεθᾰ	ἠλλᾰ́ξᾰσθε	ἠλλᾰ́ξᾰντο
	subjunctive	ᾰ̓λλᾰ́ξωμαι	ᾰ̓λλᾰ́ξῃ	ᾰ̓λλᾰ́ξηται	ᾰ̓λλᾰ́ξησθον	ᾰ̓λλᾰ́ξησθον	ᾰ̓λλᾰξώμεθᾰ	ᾰ̓λλᾰ́ξησθε	ᾰ̓λλᾰ́ξωνται
	optative	ᾰ̓λλᾰξαίμην	ᾰ̓λλᾰ́ξαιο	ᾰ̓λλᾰ́ξαιτο	ᾰ̓λλᾰ́ξαισθον	ᾰ̓λλᾰξαίσθην	ᾰ̓λλᾰξαίμεθᾰ	ᾰ̓λλᾰ́ξαισθε	ᾰ̓λλᾰ́ξαιντο
	imperative		ᾰ̓́λλᾰξαι	ᾰ̓λλᾰξᾰ́σθω	ᾰ̓λλᾰ́ξᾰσθον	ᾰ̓λλᾰξᾰ́σθων		ᾰ̓λλᾰ́ξᾰσθε	ᾰ̓λλᾰξᾰ́σθων
passive	indicative	ἠλλᾰ́χθην	ἠλλᾰ́χθης	ἠλλᾰ́χθη	ἠλλᾰ́χθητον	ἠλλᾰχθήτην	ἠλλᾰ́χθημεν	ἠλλᾰ́χθητε	ἠλλᾰ́χθησᾰν
	subjunctive	ᾰ̓λλᾰχθῶ	ᾰ̓λλᾰχθῇς	ᾰ̓λλᾰχθῇ	ᾰ̓λλᾰχθῆτον	ᾰ̓λλᾰχθῆτον	ᾰ̓λλᾰχθῶμεν	ᾰ̓λλᾰχθῆτε	ᾰ̓λλᾰχθῶσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓λλᾰχθείην	ᾰ̓λλᾰχθείης	ᾰ̓λλᾰχθείη	ᾰ̓λλᾰχθεῖτον, ᾰ̓λλᾰχθείητον	ᾰ̓λλᾰχθείτην, ᾰ̓λλᾰχθειήτην	ᾰ̓λλᾰχθεῖμεν, ᾰ̓λλᾰχθείημεν	ᾰ̓λλᾰχθεῖτε, ᾰ̓λλᾰχθείητε	ᾰ̓λλᾰχθεῖεν, ᾰ̓λλᾰχθείησᾰν
	imperative		ᾰ̓λλᾰ́χθητῐ	ᾰ̓λλᾰχθήτω	ᾰ̓λλᾰ́χθητον	ᾰ̓λλᾰχθήτων		ᾰ̓λλᾰ́χθητε	ᾰ̓λλᾰχθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ᾰ̓λλᾰ́ξαι			ᾰ̓λλᾰ́ξᾰσθαι		ᾰ̓λλᾰχθῆναι
participle	m	ᾰ̓λλᾰ́ξᾱς			ᾰ̓λλᾰξᾰ́μενος		ᾰ̓λλᾰχθείς
	f	ᾰ̓λλᾰ́ξᾱσᾰ			ᾰ̓λλᾰξᾰμένη		ᾰ̓λλᾰχθεῖσᾰ
	n	ᾰ̓λλᾰ́ξᾰν			ᾰ̓λλᾰξᾰ́μενον		ᾰ̓λλᾰχθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἤλλᾰγον, ἠλλᾰγόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἤλλᾰγον	ἤλλᾰγες	ἤλλᾰγε(ν)	ἠλλᾰ́γετον	ἠλλᾰγέτην	ἠλλᾰ́γομεν	ἠλλᾰ́γετε	ἤλλᾰγον
	subjunctive	ᾰ̓λλᾰ́γω	ᾰ̓λλᾰ́γῃς	ᾰ̓λλᾰ́γῃ	ᾰ̓λλᾰ́γητον	ᾰ̓λλᾰ́γητον	ᾰ̓λλᾰ́γωμεν	ᾰ̓λλᾰ́γητε	ᾰ̓λλᾰ́γωσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓λλᾰ́γοιμῐ	ᾰ̓λλᾰ́γοις	ᾰ̓λλᾰ́γοι	ᾰ̓λλᾰ́γοιτον	ᾰ̓λλᾰγοίτην	ᾰ̓λλᾰ́γοιμεν	ᾰ̓λλᾰ́γοιτε	ᾰ̓λλᾰ́γοιεν
	imperative		ᾰ̓́λλᾰγε	ᾰ̓λλᾰγέτω	ᾰ̓λλᾰ́γετον	ᾰ̓λλᾰγέτων		ᾰ̓λλᾰ́γετε	ᾰ̓λλᾰγόντων
middle	indicative	ἠλλᾰγόμην	ἠλλᾰ́γου	ἠλλᾰ́γετο	ἠλλᾰ́γεσθον	ἠλλᾰγέσθην	ἠλλᾰγόμεθᾰ	ἠλλᾰ́γεσθε	ἠλλᾰ́γοντο
	subjunctive	ᾰ̓λλᾰ́γωμαι	ᾰ̓λλᾰ́γῃ	ᾰ̓λλᾰ́γηται	ᾰ̓λλᾰ́γησθον	ᾰ̓λλᾰ́γησθον	ᾰ̓λλᾰγώμεθᾰ	ᾰ̓λλᾰ́γησθε	ᾰ̓λλᾰ́γωνται
	optative	ᾰ̓λλᾰγοίμην	ᾰ̓λλᾰ́γοιο	ᾰ̓λλᾰ́γοιτο	ᾰ̓λλᾰ́γοισθον	ᾰ̓λλᾰγοίσθην	ᾰ̓λλᾰγοίμεθᾰ	ᾰ̓λλᾰ́γοισθε	ᾰ̓λλᾰ́γοιντο
	imperative		ᾰ̓λλᾰγοῦ	ᾰ̓λλᾰγέσθω	ᾰ̓λλᾰ́γεσθον	ᾰ̓λλᾰγέσθων		ᾰ̓λλᾰ́γεσθε	ᾰ̓λλᾰγέσθων
		active			middle
infinitive		ᾰ̓λλᾰγεῖν			ᾰ̓λλᾰγέσθαι
participle	m	ᾰ̓λλᾰγών			ᾰ̓λλᾰγόμενος
	f	ᾰ̓λλᾰγοῦσᾰ			ᾰ̓λλᾰγομένη
	n	ᾰ̓λλᾰγόν			ᾰ̓λλᾰγόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἠλλᾰ́γην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	ἠλλᾰ́γην	ἠλλᾰ́γης	ἠλλᾰ́γη	ἠλλᾰ́γητον	ἠλλᾰγήτην	ἠλλᾰ́γημεν	ἠλλᾰ́γητε	ἠλλᾰ́γησᾰν
	subjunctive	ᾰ̓λλᾰγῶ	ᾰ̓λλᾰγῇς	ᾰ̓λλᾰγῇ	ᾰ̓λλᾰγῆτον	ᾰ̓λλᾰγῆτον	ᾰ̓λλᾰγῶμεν	ᾰ̓λλᾰγῆτε	ᾰ̓λλᾰγῶσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓λλᾰγείην	ᾰ̓λλᾰγείης	ᾰ̓λλᾰγείη	ᾰ̓λλᾰγεῖτον, ᾰ̓λλᾰγείητον	ᾰ̓λλᾰγείτην, ᾰ̓λλᾰγειήτην	ᾰ̓λλᾰγεῖμεν, ᾰ̓λλᾰγείημεν	ᾰ̓λλᾰγεῖτε, ᾰ̓λλᾰγείητε	ᾰ̓λλᾰγεῖεν, ᾰ̓λλᾰγείησᾰν
	imperative		ᾰ̓λλᾰ́γηθῐ	ᾰ̓λλᾰγήτω	ᾰ̓λλᾰ́γητον	ᾰ̓λλᾰγήτων		ᾰ̓λλᾰ́γητε	ᾰ̓λλᾰγέντων
							passive
infinitive							ᾰ̓λλᾰγῆναι
participle	m						ᾰ̓λλᾰγείς
	f						ᾰ̓λλᾰγεῖσᾰ
	n						ᾰ̓λλᾰγέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: ἤλλᾰχᾰ, ἤλλᾰγμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἤλλᾰχᾰ	ἤλλᾰχᾰς	ἤλλᾰχε(ν)	ἠλλᾰ́χᾰτον	ἠλλᾰ́χᾰτον	ἠλλᾰ́χᾰμεν	ἠλλᾰ́χᾰτε	ἠλλᾰ́χᾱσῐ(ν)
	subjunctive	ἠλλᾰ́χω	ἠλλᾰ́χῃς	ἠλλᾰ́χῃ	ἠλλᾰ́χητον	ἠλλᾰ́χητον	ἠλλᾰ́χωμεν	ἠλλᾰ́χητε	ἠλλᾰ́χωσῐ(ν)
	optative	ἠλλᾰ́χοιμῐ, ἠλλᾰχοίην	ἠλλᾰ́χοις, ἠλλᾰχοίης	ἠλλᾰ́χοι, ἠλλᾰχοίη	ἠλλᾰ́χοιτον	ἠλλᾰχοίτην	ἠλλᾰ́χοιμεν	ἠλλᾰ́χοιτε	ἠλλᾰ́χοιεν
	imperative		ἤλλᾰχε	ἠλλᾰχέτω	ἠλλᾰ́χετον	ἠλλᾰχέτων		ἠλλᾰ́χετε	ἠλλᾰχόντων
middle/passive	indicative	ἤλλᾰγμαι	ἤλλᾰξαι	ἤλλᾰκται	ἤλλᾰχθον	ἤλλᾰχθον	ἠλλᾰ́γμεθᾰ	ἤλλᾰχθε	ἠλλᾰ́χᾰται
	subjunctive	ἠλλᾰγμένος ὦ	ἠλλᾰγμένος ᾖς	ἠλλᾰγμένος ᾖ	ἠλλᾰγμένω ἦτον	ἠλλᾰγμένω ἦτον	ἠλλᾰγμένοι ὦμεν	ἠλλᾰγμένοι ἦτε	ἠλλᾰγμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	ἠλλᾰγμένος εἴην	ἠλλᾰγμένος εἴης	ἠλλᾰγμένος εἴη	ἠλλᾰγμένω εἴητον, εἶτον	ἠλλᾰγμένω εἰήτην, εἴτην	ἠλλᾰγμένοι εἴημεν, εἶμεν	ἠλλᾰγμένοι εἴητε, εἶτε	ἠλλᾰγμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		ἤλλᾰξο	ἠλλᾰ́χθω	ἤλλᾰχθον	ἠλλᾰ́χθων		ἤλλᾰχθε	ἠλλᾰ́χθων
		active				middle/passive
infinitive		ἠλλᾰχέναι				ἠλλᾰ́χθαι
participle	m	ἠλλᾰχώς				ἠλλᾰγμένος
	f	ἠλλᾰχυῖᾰ				ἠλλᾰγμένη
	n	ἠλλᾰχός				ἠλλᾰγμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

ᾰ̓λλᾰγή (ăllăgḗ)
ᾰ̓́λλᾰγμᾰ (ắllăgmă)
ᾰ̓λλᾰγμός (ăllăgmós)
ᾰ̓́λλᾰξῐς (ắllăxĭs)
ᾰ̓πᾰλλᾰ́σσω (ăpăllắssō)
πᾰρᾰλλᾰ́σσω (părăllắssō)
σῠνᾰλλᾰ́σσω (sŭnăllắssō)
ῠ̔πᾰλλᾰ́σσω (hŭpăllắssō)

Descendants

Byzantine Greek: ἀλλάζω (allázō)
- Greek: αλλάζω (allázo)

References

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “ἀλλάσσω, -άττω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 71