ἐποτρύνω

Ancient Greek

Etymology

ἐπι- (epi-) +‎ ὀτρῡ́νω (otrū́nō)

Pronunciation

 

• IPA^(key): /e.po.try̌ː.nɔː/ → /e.poˈtry.no/ → /e.poˈtri.no/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /e.po.try̌ː.nɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /e.poˈtry.no/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /e.poˈtry.no/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /e.poˈtry.no/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /e.poˈtri.no/

Verb

ἐποτρῡ́νω • (epotrū́nō)

1. to urge on, move, prompt, impel

Conjugation

   Present: ἐποτρῡ́νω, ἐποτρῡ́νομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐποτρῡ́νω	ἐποτρῡ́νεις	ἐποτρῡ́νει	ἐποτρῡ́νετον	ἐποτρῡ́νετον	ἐποτρῡ́νομεν	ἐποτρῡ́νετε	ἐποτρῡ́νουσῐ(ν)
	subjunctive	ἐποτρῡ́νω	ἐποτρῡ́νῃς	ἐποτρῡ́νῃ	ἐποτρῡ́νητον	ἐποτρῡ́νητον	ἐποτρῡ́νωμεν	ἐποτρῡ́νητε	ἐποτρῡ́νωσῐ(ν)
	optative	ἐποτρῡ́νοιμῐ	ἐποτρῡ́νοις	ἐποτρῡ́νοι	ἐποτρῡ́νοιτον	ἐποτρῡνοίτην	ἐποτρῡ́νοιμεν	ἐποτρῡ́νοιτε	ἐποτρῡ́νοιεν
	imperative		ἐπότρῡνε	ἐποτρῡνέτω	ἐποτρῡ́νετον	ἐποτρῡνέτων		ἐποτρῡ́νετε	ἐποτρῡνόντων
middle/passive	indicative	ἐποτρῡ́νομαι	ἐποτρῡ́νῃ, ἐποτρῡ́νει	ἐποτρῡ́νεται	ἐποτρῡ́νεσθον	ἐποτρῡ́νεσθον	ἐποτρῡνόμεθᾰ	ἐποτρῡ́νεσθε	ἐποτρῡ́νονται
	subjunctive	ἐποτρῡ́νωμαι	ἐποτρῡ́νῃ	ἐποτρῡ́νηται	ἐποτρῡ́νησθον	ἐποτρῡ́νησθον	ἐποτρῡνώμεθᾰ	ἐποτρῡ́νησθε	ἐποτρῡ́νωνται
	optative	ἐποτρῡνοίμην	ἐποτρῡ́νοιο	ἐποτρῡ́νοιτο	ἐποτρῡ́νοισθον	ἐποτρῡνοίσθην	ἐποτρῡνοίμεθᾰ	ἐποτρῡ́νοισθε	ἐποτρῡ́νοιντο
	imperative		ἐποτρῡ́νου	ἐποτρῡνέσθω	ἐποτρῡ́νεσθον	ἐποτρῡνέσθων		ἐποτρῡ́νεσθε	ἐποτρῡνέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἐποτρῡ́νειν				ἐποτρῡ́νεσθαι
participle	m	ἐποτρῡ́νων				ἐποτρῡνόμενος
	f	ἐποτρῡ́νουσᾰ				ἐποτρῡνομένη
	n	ἐποτρῦνον				ἐποτρῡνόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἐπώτρῡνον, ἐπωτρῡνόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπώτρῡνον	ἐπώτρῡνες	ἐπώτρῡνε(ν)	ἐπωτρῡ́νετον	ἐπωτρῡνέτην	ἐπωτρῡ́νομεν	ἐπωτρῡ́νετε	ἐπώτρῡνον
middle/passive	indicative	ἐπωτρῡνόμην	ἐπωτρῡ́νου	ἐπωτρῡ́νετο	ἐπωτρῡ́νεσθον	ἐπωτρῡνέσθην	ἐπωτρῡνόμεθᾰ	ἐπωτρῡ́νεσθε	ἐπωτρῡ́νοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: ἐποτρῠνέω, ἐποτρῠνέομαι (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐποτρῠνέω	ἐποτρῠνέεις	ἐποτρῠνέει	ἐποτρῠνέετον	ἐποτρῠνέετον	ἐποτρῠνέομεν	ἐποτρῠνέετε	ἐποτρῠνέουσῐ(ν)
	optative	ἐποτρῠνέοιμῐ	ἐποτρῠνέοις, ἐποτρῠνέοισθᾰ	ἐποτρῠνέοι	ἐποτρῠνέοιτον	ἐποτρῠνεοίτην	ἐποτρῠνέοιμεν	ἐποτρῠνέοιτε	ἐποτρῠνέοιεν
middle	indicative	ἐποτρῠνέομαι	ἐποτρῠνέεαι, ἐποτρῠνέῃ	ἐποτρῠνέεται	ἐποτρῠνέεσθον	ἐποτρῠνέεσθον	ἐποτρῠνεόμε(σ)θᾰ	ἐποτρῠνέεσθε	ἐποτρῠνέονται
	optative	ἐποτρῠνεοίμην	ἐποτρῠνέοιο	ἐποτρῠνέοιτο	ἐποτρῠνέοισθον	ἐποτρῠνεοίσθην	ἐποτρῠνεοίμε(σ)θᾰ	ἐποτρῠνέοισθε	ἐποτρῠνεοίᾰτο
		active			middle
infinitive		ἐποτρῠνέειν, ἐποτρῠνεέμεν(αι), ἐποτρῠνέμεν(αι)			ἐποτρῠνέεσθαι
participle	m	ἐποτρῠνέων			ἐποτρῠνεόμενος
	f	ἐποτρῠνέουσᾰ			ἐποτρῠνεομένη
	n	ἐποτρῠνέον			ἐποτρῠνεόμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἐπότρῡνᾰ, ἐποτρῡνᾰ́μην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπότρῡνᾰ	ἐπότρῡνᾰς	ἐπότρῡνε(ν)	ἐποτρῡ́νᾰτον	ἐποτρῡνᾰ́την	ἐποτρῡ́νᾰμεν	ἐποτρῡ́νᾰτε	ἐπότρῡνᾰν
	subjunctive	ἐποτρῡ́νω, ἐποτρῡ́νωμῐ	ἐποτρῡ́νῃς, ἐποτρῡ́νῃσθᾰ	ἐποτρῡ́νῃ, ἐποτρῡ́νῃσῐ(ν)	ἐποτρῡ́νητον, ἐποτρῡ́νετον	ἐποτρῡ́νητον, ἐποτρῡ́νετον	ἐποτρῡ́νωμεν, ἐποτρῡ́νομεν	ἐποτρῡ́νητε, ἐποτρῡ́νετε	ἐποτρῡ́νωσῐ(ν)
	optative	ἐποτρῡ́ναιμῐ	ἐποτρῡ́ναις, ἐποτρῡ́ναισθᾰ, ἐποτρῡ́νειᾰς	ἐποτρῡ́νειε(ν), ἐποτρῡ́ναι	ἐποτρῡνεῖτον	ἐποτρῡνείτην	ἐποτρῡνεῖμεν	ἐποτρῡνεῖτε	ἐποτρῡνεῖεν
	imperative		ἐπότρῡνον	ἐποτρῡνᾰ́τω	ἐποτρῡ́νᾰτον	ἐποτρῡνᾰ́των		ἐποτρῡ́νᾰτε	ἐποτρῡνᾰ́ντων
middle	indicative	ἐποτρῡνᾰ́μην	ἐποτρῡ́νᾰο	ἐποτρῡ́νᾰτο	ἐποτρῡ́νᾰσθον	ἐποτρῡνᾰ́σθην	ἐποτρῡνᾰ́με(σ)θᾰ	ἐποτρῡ́νᾰσθε	ἐποτρῡ́νᾰντο
	subjunctive	ἐποτρῡ́νωμαι, ἐποτρῡ́νομαι	ἐποτρῡ́νῃ, ἐποτρῡ́νεαι	ἐποτρῡ́νηται, ἐποτρῡ́νεται	ἐποτρῡ́νησθον	ἐποτρῡ́νησθον	ἐποτρῡνώμε(σ)θᾰ, ἐποτρῡνόμε(σ)θᾰ	ἐποτρῡ́νησθε	ἐποτρῡ́νωνται
	optative	ἐποτρῡναίμην	ἐποτρῡ́ναιο	ἐποτρῡ́ναιτο	ἐποτρῡ́ναισθον	ἐποτρῡναίσθην	ἐποτρῡναίμε(σ)θᾰ	ἐποτρῡ́ναισθε	ἐποτρῡναίᾰτο
	imperative		ἐπότρῡναι	ἐποτρῡνᾰ́σθω	ἐποτρῡ́νᾰσθον	ἐποτρῡνᾰ́σθων		ἐποτρῡ́νᾰσθε	ἐποτρῡνᾰ́σθων
		active			middle
infinitive		ἐποτρῦναι, ἐποτρῡνᾰ́μεν, ἐποτρῡνᾰμέναι			ἐποτρῡ́νᾰσθαι
participle	m	ἐποτρῡ́νᾱς			ἐποτρῡνᾰ́μενος
	f	ἐποτρῡ́νᾱσᾰ			ἐποτρῡνᾰμένη
	n	ἐποτρῦνᾰν			ἐποτρῡνᾰ́μενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Further reading

• “ἐποτρύνω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• ἐποτρύνω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• ἐποτρύνω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• “ἐποτρύνω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “ἐποτρύνω”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • cheer idem, page 128.
  • egg on idem, page 263.
  • encourage idem, page 271.
  • exhort idem, page 291.
  • goad idem, page 365.
  • hound idem, page 408.
  • impel idem, page 419.
  • incite idem, page 428.
  • instigate idem, page 446.
  • quicken idem, page 667.
  • spur idem, page 806.
  • stimulate idem, page 817.
  • urge idem, page 939.