ὄσσε

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Ancient Greek[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *h₃okʷih₁ dual of *h₃okʷ-, *h₃ekʷ- ‎(eye; to see). Cognates include Latin oculus ‎(eye), Sanskrit अक्षि ‎(ákṣi), Old Armenian ակն ‎(akn) and աչք ‎(ačʿkʿ), Gothic 𐌰𐌿𐌲𐍉 ‎(áugō), Proto-Slavic *oko, and Old English ēaġe (English eye).

Pronunciation[edit]

 

Noun[edit]

ὄσσε ‎(óssen ‎(genitive -); second declension osse may be Romanised forms of Ancient Greek ὄσσε.

  1. eyes
    • 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 13.434–435
      τὸν τόθ᾽ ὑπ᾽ Ἰδομενῆϊ Ποσειδάων ἐδάμασσε // θέλξας ὄσσε φαεινά, πέδησε δὲ φαίδιμα γυῖα:
    • 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 13.616–618
      [] λάκε δ᾽ ὀστέα, τὼ δέ οἱ ὄσσε // πὰρ ποσὶν αἱματόεντα χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν, // ἰδνώθη δὲ πεσών: []
    • 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 14.236–237
      κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ᾽ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ // αὐτίκ᾽ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.
    • 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 12.466
      [] πυρὶ δ᾽ ὄσσε δεδήει.
    • 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 23.476–477
      οὔτε νεώτατός ἐσσι μετ᾽ Ἀργείοισι τοσοῦτον, // οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε:
    • 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 6.130–132
      βῆ δ᾽ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθώς, // ὅς τ᾽ εἶσ᾽ ὑόμενος καὶ ἀήμενος, ἐν δέ οἱ ὄσσε // δαίεται: []
    • 750 BCE – 650 BCE, Hesiod, Theogony 824–827
      [] ἐκ δέ οἱ ὤμων // ἣν ἑκατὸν κεφαλαὶ ὄφιος, δεινοῖο δράκοντος, // γλώσσῃσιν δνοφερῇσι λελιχμότες, ἐκ δέ οἱ ὄσσων // θεσπεσίῃς κεφαλῇσιν ὑπ᾽ ὀφρύσι πῦρ ἀμάρυσσεν·
    • 525 BCE – 455 BCE, Aeschylus, Prometheus Bound 400–402
      δακρυσίστακτα δ᾽ ἀπ᾽ ὄσσων // ῥαδινὰν λειβομένα ῥέος παρειὰν // νοτίοις ἔτεγξα παγαῖς:
    • ante AD 8th C., Supplementum Epigraphicum Graecum 3.400.5
    • 750 BCE – 650 BCE, Hesiod, The Shield of Heracles 144–145
      ἐν μέσσωι δ᾽ ἀδάμαντος ἔην Φόβος οὔ τι φατειός, // ἔμπαλιν ὄσσοισιν πυρὶ λαμπομένοισι δεδορκώς·
    • 750 BCE – 650 BCE, Hesiod, The Shield of Heracles 424–432
      Τὸν μὲν ἔπειτ᾽ εἴασε Διὸς ταλακάρδιος υἱός, // αὐτὸς δὲ βροτολοιγὸν Ἄρην προσιόντα δοκεύσας, // δεινὸν ὁρῶν ὄσσοισι, λέων ὣς σώματι κύρσας, // ὅς τε μάλ᾽ ἐνδυκέως ῥινὸν κρατεροῖς ὀνύχεσσι // σχίσσας ὅττι τάχιστα μελίφρονα θυμὸν ἀπηύρα· // ἐμ μένεος δ᾽ ἄρα τοῦ γε κελαινὸν πίμπλαται ἦτορ· // γλαυκιόων δ᾽ ὄσσοις δεινὸν πλευράς τε καὶ ὤμους // οὐρῆι μαστιόων ποσσὶν γλάφει, οὐδέ τις αὐτὸν // ἔτλη ἐς ἄντα ἰδὼν σχεδὸν ἐλθέμεν οὐδὲ μάχεσθαι·
    • 630 BCE – 570 BCE, Sappho, Collected Works 29
      ὄσταθι κἄντα ⟨θᾶ με φίλαν⟩ φίλος // καὶ τὰν ἐπ᾽ ὄσσοισ᾽ ὀμπέτασον χάριν.
    • 525 BCE – 455 BCE, Aeschylus, Prometheus Bound 144–147
      [] φοβερὰ // δ᾽ ἐμοῖσιν ὄσσοις ὀμίχλα // προσῇξε πλήρης δακρύων // σὸν δέμας εἰσιδούσᾳ // πέτραις προσαυαινόμενον // ταῖσδ᾽ ἀδαμαντοδέτοισι λύμαις.
    • 525 BCE – 455 BCE, Aeschylus, Prometheus Bound 677–679
      [] βουκόλος δὲ γηγενὴς // ἄκρατος ὀργὴν Ἄργος ὡμάρτει, πυκνοῖς // ὄσσοις δεδορκὼς τοὺς ἐμοὺς κατὰ στίβους.
    • 458 BCE, Aeschylus, Agamemnon 469–470
      [] βάλλεται γὰρ ὄσ- // σοις Διόθεν κάρανα.
    • 442 BCE, Sophocles, Antigone 1231–1233
      τὸν δ᾽ ἀγρίοις ὄσσοισι παπτήνας ὁ παῖς, // πτύσας προσώπῳ κοὐδὲν ἀντειπών, ξίφους // ἕλκει διπλοῦς κνώδοντας. []
    • 497 BCE – 405 BCE, Sophocles, Ichneutae 47
    • 1115 – 1195, Eustathius of Thessalonica, Collected Works 58.28

Declension[edit]

Usage notes[edit]

While ὄσσε is properly dual, it later came to be treated as plural.

Synonyms[edit]

Related terms[edit]

References[edit]