Iovis

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Latin[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *dyew- (heaven, sky; to shine). Cognate with Old Armenian տիւ (tiw, daytime), Old Irish día, Welsh dydd.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

Iovis m (genitive Iovis); third declension

  1. (Late Latin, Medieval Latin) Alternative form of Iuppiter, the god Jove, Jupiter.
    • 556 AD - 636 AD, Isidore of Seville, Etymologiae, page VIII:
      Quos pagani deos asserunt, homines olim fuisse produntur, et pro uniuscuiusque vita vel meritis coli apud suos post mortem coeperunt, ut apud Aegyptum Isis apud Cretam Iovis, apud Mauros Iuba, apud Latinos Faunus, apud Romanos Quirinus.
    • 556 AD - 636 AD, Isidore of Seville, Etymologiae, page VIII:
      Iovis fertur a iuvando dictus, et Iuppiter quasi iuvans pater, hoc est, omnibus praestans.

Declension[edit]

Third declension.

Case Singular Plural
Nominative Iovis Iovēs
Genitive Iovis Iovum
Dative Iovī Iovibus
Accusative Iovem Iovēs
Ablative Iove Iovibus
Vocative Iovis Iovēs

Derived terms[edit]

Noun[edit]

Iovis

  1. genitive singular of Iuppiter