ağaç

See also: ağac and agaç

Crimean Tatar

Alternative spellings
Arabic	آغاچ
Soviet Latin	aƣac
Romanian Latin	agaş
Cyrillic	агъач
Ukranian Latin	ağaç

Etymology

Ultimately from Proto-Turkic *ïgač (“tree”).

Noun

ağaç

1. wood

Declension

Declension of ağaç

nominative	ağaç
genitive	ağaçnıñ
dative	ağaçqa
accusative	ağaçnı
locative	ağaçta
ablative	ağaçtan

Tatar

Noun

ağaç

1. Latin spelling of агач (ağaç, “tree”)

Turkish

bir ağaç

Etymology

From Ottoman Turkish آغاج (ağac, “tree, wood”), from Proto-Turkic *ïgač (“tree”). Cognate with Old Turkic 𐰃𐰍𐰲 (iǧč /⁠ïɣač⁠/, “tree, wood”), Karakhanid يِغَجْ (yïɣač, “tree, wood”), Azerbaijani ağac, Bashkir ағас (ağas), Chuvash йывӑҫ (jyvăś), Kazakh ағаш (ağaş), Kyrgyz жыгач (jıgac), Turkmen agaç, Uyghur ياغاچ (yaghach) and Uzbek yogʻoch. The final consonant is unvoiced in the nominative in most cognates, becoming voiced in Ottoman Turkish, but reverting to unvoiced in modern Turkish.

Pronunciation

• IPA^(key): /aˈat͡ʃ/, [ɑːt̠̠͡ʃ]

• Audio:

  (file)

• (rare, dated) IPA^(key): [ɑɣɑtʃ]
• Hyphenation: a‧ğaç

Noun

ağaç (definite accusative ağacı, plural ağaçlar)

1. tree

   ağaca tırmanmak ― to climb a tree

2. tree (an object made from a tree trunk and having multiple hooks or storage platforms.)
3. timber, lumber

   Synonym: kereste

Declension

Declension of ağaç

singular plural nominative ağaç ağaçlar definite accusative ağacı ağaçları dative ağaca ağaçlara locative ağaçta ağaçlarda ablative ağaçtan ağaçlardan genitive ağacın ağaçların Possessive forms nominative singular plural 1st singular ağacım ağaçlarım 2nd singular ağacın ağaçların 3rd singular ağacı ağaçları 1st plural ağacımız ağaçlarımız 2nd plural ağacınız ağaçlarınız 3rd plural ağaçları ağaçları definite accusative singular plural 1st singular ağacımı ağaçlarımı 2nd singular ağacını ağaçlarını 3rd singular ağacını ağaçlarını 1st plural ağacımızı ağaçlarımızı 2nd plural ağacınızı ağaçlarınızı 3rd plural ağaçlarını ağaçlarını dative singular plural 1st singular ağacıma ağaçlarıma 2nd singular ağacına ağaçlarına 3rd singular ağacına ağaçlarına 1st plural ağacımıza ağaçlarımıza 2nd plural ağacınıza ağaçlarınıza 3rd plural ağaçlarına ağaçlarına locative singular plural 1st singular ağacımda ağaçlarımda 2nd singular ağacında ağaçlarında 3rd singular ağacında ağaçlarında 1st plural ağacımızda ağaçlarımızda 2nd plural ağacınızda ağaçlarınızda 3rd plural ağaçlarında ağaçlarında ablative singular plural 1st singular ağacımdan ağaçlarımdan 2nd singular ağacından ağaçlarından 3rd singular ağacından ağaçlarından 1st plural ağacımızdan ağaçlarımızdan 2nd plural ağacınızdan ağaçlarınızdan 3rd plural ağaçlarından ağaçlarından genitive singular plural 1st singular ağacımın ağaçlarımın 2nd singular ağacının ağaçlarının 3rd singular ağacının ağaçlarının 1st plural ağacımızın ağaçlarımızın 2nd plural ağacınızın ağaçlarınızın 3rd plural ağaçlarının ağaçlarının Predicative forms singular plural 1st singular ağacım ağaçlarım 2nd singular ağaçsın ağaçlarsın 3rd singular ağaç ağaçtır ağaçlar ağaçlardır 1st plural ağacız ağaçlarız 2nd plural ağaçsınız ağaçlarsınız 3rd plural ağaçlar ağaçlardır

Adjective

ağaç

1. wood, wooden, tree, made of tree

   Synonyms: tahta, ahşap

Derived terms

• ağaca çıksa pabucu yerde kalmaz
• ağacımsı
• ağaç arısı
• ağaç balı
• ağaç bilimi
• ağaç biti
• ağaç çileği
• ağaç çivi
• ağaç ebegümeci
• ağaç fulü
• ağaç hatmi
• ağaç kavunu
• ağaç kömürü
• ağaç kurbağası
• ağaç kurdu
• ağaç lalesi
• ağaç minesi
• ağaç olmak
• ağaç parkı
• ağaç sakızı
• ağaç sansarı
• ağaç serçesi
• ağaç sınırı
• ağaç yılanı
• ağaççık
• ağaççılık
• ağaçdelen
• ağaçkakan
• ağaçkesen
• ağaçküpesi
• ağaçlamak
• ağaçlaşmak
• ağaçlı
• ağaçlık
• ağaçsı
• ağaçsıl
• ağaçsız
• darağacı

Trees

• acı ağaç
• ağı ağacı
• akağaç
• akçaağaç
• armut ağacı
• avize ağacı
• barut ağacı
• demir ağacı
• Hint yağı ağacı
• İdris ağacı
• karaağaç
• kardeşkanı ağacı
• katran ağacı
• kene ağacı
• kına ağacı
• kızılağaç
• lale ağacı
• mantar ağacı
• mercanağacı, mercan ağacı
• öd ağacı
• peygamber ağacı
• sabun ağacı
• sakız ağacı
• salkım ağacı
• tarçın ağacı
• tespih ağacı
• zamk ağacı

Proper nouns

• Ağaçören
• Beyağaç
• Dedeağaç
• Gülağaç
• Kırkağaç

Proverbs

• ağaca balta vurmuşlar "sapı bedenimden" demiş
• ağaca çıkan keçinin dala bakan oğlağı olur
• ağacın kurdu içinde olur
• ağaç kökünden yıkılır
• ağaç meyvesi olunca başını aşağı salar
• ağaç ne kadar uzasa göğe ermez
• ağaç yaprağıyla gürler
• ağaç yaşken eğilir
• ağaçtan maşa olmaz

Further reading

• “ağaç”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “ağaç”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Nişanyan, Sevan (2002–), “ağaç”, in Nişanyan Sözlük