aanvallend

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From aanvallen.

Pronunciation 1[edit]

  • IPA(key): /ˌaːnˈvɑ.lənt/
  • (file)
  • Hyphenation: aan‧val‧lend

Adjective[edit]

aanvallend (comparative aanvallender, superlative aanvallendst)

  1. offensive, aggressive
Inflection[edit]
Inflection of aanvallend
uninflected aanvallend
inflected aanvallende
comparative aanvallender
positive comparative superlative
predicative/adverbial aanvallend aanvallender het aanvallendst
het aanvallendste
indefinite m./f. sing. aanvallende aanvallendere aanvallendste
n. sing. aanvallend aanvallender aanvallendste
plural aanvallende aanvallendere aanvallendste
definite aanvallende aanvallendere aanvallendste
partitive aanvallends aanvallenders

Pronunciation 1[edit]

  • IPA(key): /ˈaːnˌvɑ.lənt/
  • Hyphenation: aan‧val‧lend

Participle[edit]

aanvallend

  1. present participle of aanvallen
Inflection[edit]
Inflection of aanvallend
uninflected aanvallend
inflected aanvallende
positive
predicative/adverbial aanvallend
aanvallende
indefinite m./f. sing. aanvallende
n. sing. aanvallend
plural aanvallende
definite aanvallende
partitive aanvallends