behoedzaam

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

behoedzaam (comparative behoedzamer, superlative behoedzaamst)

  1. careful, cautious

Declension[edit]

Inflection of behoedzaam
uninflected behoedzaam
inflected behoedzame
comparative behoedzamer
positive comparative superlative
predicative/adverbial behoedzaam behoedzamer het behoedzaamst
het behoedzaamste
indefinite m./f. sing. behoedzame behoedzamere behoedzaamste
n. sing. behoedzaam behoedzamer behoedzaamste
plural behoedzame behoedzamere behoedzaamste
definite behoedzame behoedzamere behoedzaamste
partitive behoedzaams behoedzamers