besmuikt

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

besmuikt ‎(comparative besmuikter, superlative besmuiktst)

  1. secret, secretive

Declension[edit]

Inflection of besmuikt
uninflected besmuikt
inflected besmuikte
comparative besmuikter
positive comparative superlative
predicative/adverbial besmuikt besmuikter het besmuiktst
het besmuiktste
indefinite m./f. sing. besmuikte besmuiktere besmuiktste
n. sing. besmuikt besmuikter besmuiktste
plural besmuikte besmuiktere besmuiktste
definite besmuikte besmuiktere besmuiktste
partitive besmuikts besmuikters