bezeten

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From Middle Dutch beseten. Part participle of bezitten (to possess).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /bəˈzeːtə(n)/
  • (file)
  • Hyphenation: be‧ze‧ten
  • Rhymes: -eːtən

Adjective[edit]

bezeten (comparative bezetener, superlative bezetenst)

  1. (magically or demonically) possessed
    Synonym: behekst
  2. obsessed.
    Synonym: geobsedeerd

Inflection[edit]

Inflection of bezeten
uninflected bezeten
inflected bezeten
comparative bezetener
positive comparative superlative
predicative/adverbial bezeten bezetener het bezetenst
het bezetenste
indefinite m./f. sing. bezeten bezetener bezetenste
n. sing. bezeten bezetener bezetenste
plural bezeten bezetener bezetenste
definite bezeten bezetener bezetenste
partitive bezetens bezeteners

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

  • Negerhollands: beseten, beset

Participle[edit]

bezeten

  1. past participle of bezitten

Inflection[edit]

Inflection of bezeten
uninflected bezeten
inflected bezeten
positive
predicative/adverbial bezeten
indefinite m./f. sing. bezeten
n. sing. bezeten
plural bezeten
definite bezeten
partitive bezetens