cirkel

Danish

Etymology

Borrowed from Latin circulus.

Noun

cirkel c

1. circle

Inflection

Declension of cirkel

common gender	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	cirkel	cirklen cirkelen	cirkler	cirklerne
genitive	cirkels	cirklens cirkelens	cirklers	cirklernes

Derived terms

• cirkulær

Dutch

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈsɪr.kəl/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: cir‧kel

Etymology 1

From Middle Dutch cirkel, from Latin circulus or Old French cercle, itself from Latin.

Noun

cirkel m (plural cirkels, diminutive cirkeltje n)

1. circle
   • 1991, Drs. P, “Griekse Tango”, in Compilé sur CD:

     Verleden week bezocht ik voor de eerste maal mijn bovenbuur / Het had te maken met lekkage, naar ik meen, of met de huur / Er hing een levensecht portretje van een cirkel aan de muur / En hij ontpopte zich als vreemde en ascetische figuur

     Last week, I visited my upstairs neighbour for the first time / It had something to do with a leakage, I believe, or with the rent / A lifelike little portrait of a circle hung on the wall / And he turned out to be a strange and ascetic fellow

Derived terms

• cirkelbaan
• cirkelbeweging
• cirkelboog
• cirkelen
• cirkelredenering
• cirkelvormig
• cirkelzaag
• graancirkel
• grootcirkel
• lengtecirkel
• middagcirkel
• poolcirkel

Descendants

• Afrikaans: sirkel
• → Caribbean Javanese: sirkel
• → Papiamentu: serkel, cirkel
• → West Frisian: sirkel

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

cirkel

1. inflection of cirkelen:
   1. first-person singular present indicative
   2. (in case of inversion) second-person singular present indicative
   3. imperative

Swedish

Etymology

From Old Swedish cirkil, from Latin circulus.

Pronunciation

• Audio (Gotland):

  (file)

• Rhymes: -²ɪrkɛl
• Hyphenation: cir‧kel

Noun

cirkel c

1. (geometry) a circle
2. a circle (process leading back to its initial point)

   gå i cirklar

   go in circles

3. a circle (group of people)

   inre cirkel

   inner circle

   studiecirkel

   study circle

Declension

Declension of cirkel

		nominative	genitive
singular	indefinite	cirkel	cirkels
	definite	cirkeln	cirkelns
plural	indefinite	cirklar	cirklars
	definite	cirklarna	cirklarnas

Derived terms

• cirkelresonemang
• kvirkel
• ond cirkel (“vicious circle”)
• rubba någons cirklar

Related terms

• cirkulär

References

• “cirkel”, in Svensk ordbok [Dictionary of Swedish] (in Swedish)
• “cirkel”, in Svenska Akademiens ordlista [Wordlist of the Swedish Academy] (in Swedish)
• “cirkel”, in Svenska Akademiens ordbok [Dictionary of the Swedish Academy] (in Swedish)