defensief

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From French défensif

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

defensief ‎(comparative defensiever, superlative defensiefst)

  1. defensive

Declension[edit]

Inflection of defensief
uninflected defensief
inflected defensieve
comparative defensiever
positive comparative superlative
predicative/adverbial defensief defensiever het defensiefst
het defensiefste
indefinite m./f. sing. defensieve defensievere defensiefste
n. sing. defensief defensiever defensiefste
plural defensieve defensievere defensiefste
definite defensieve defensievere defensiefste
partitive defensiefs defensievers

Antonyms[edit]