dynastiek

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From French dynastique, ultimately from Ancient Greek

Adjective[edit]

dynastiek (comparative dynastieker, superlative dynastiekst)

  1. dynastic, relating to a dynasty
    Een gevaar in een monarchie is dat dynastieke belangen die van de staat kunnen doorkruisen
    A danger in a monarchy is that dynastic interests may cross those of the state

Inflection[edit]

Inflection of dynastiek
uninflected dynastiek
inflected dynastieke
comparative dynastieker
positive comparative superlative
predicative/adverbial dynastiek dynastieker het dynastiekst
het dynastiekste
indefinite m./f. sing. dynastieke dynastiekere dynastiekste
n. sing. dynastiek dynastieker dynastiekste
plural dynastieke dynastiekere dynastiekste
definite dynastieke dynastiekere dynastiekste
partitive dynastieks dynastiekers

Related terms[edit]