ekim

See also: Ekim

Crimean Tatar

Other scripts
Cyrillic	эким (ekim)
Roman

Etymology

From Arabic حَكِيم (ḥakīm).

Pronunciation

• Hyphenation: e‧kim

Noun

ekim

1. doctor

Declension

Declension of ekim

	singular	plural
nominative	ekim	ekimler
genitive	ekimniñ	ekimlerniñ
dative	ekimge	ekimlerge
accusative	ekimni	ekimlerni
locative	ekimde	ekimlerde
ablative	ekimden	ekimlerden

Derived terms

• ekimlik

References

• “ekim”, in Luğatçıq (in Russian)

Turkish

Pronunciation

• (etymology 1 & 2): IPA^(key): /eˈcim/
• (etymology 3): IPA^(key): /ˈe.cim/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: e‧kim

Etymology 1

By surface analysis, ek- (“to plant, to sow”) +‎ -im (“deverbal nominal”). Coined by Turkish Language Association in 1945.

Alternative forms

• Eki (abbreviation)

Noun

ekim (definite accusative ekimi, plural ekimler)

2. October

   Synonym: (archaic) teşrinievvel

3. the act of sowing, planting

Usage notes

• In Turkish, month names are capitalized when used in calendar dates. Ex: 29 Ekim 1923, never 29 ekim 1923.

Declension

Declension of ekim

singular plural nominative ekim ekimler definite accusative ekimi ekimleri dative ekime ekimlere locative ekimde ekimlerde ablative ekimden ekimlerden genitive ekimin ekimlerin Possessive forms nominative singular plural 1st singular ekimim ekimlerim 2nd singular ekimin ekimlerin 3rd singular ekimi ekimleri 1st plural ekimimiz ekimlerimiz 2nd plural ekiminiz ekimleriniz 3rd plural ekimleri ekimleri definite accusative singular plural 1st singular ekimimi ekimlerimi 2nd singular ekimini ekimlerini 3rd singular ekimini ekimlerini 1st plural ekimimizi ekimlerimizi 2nd plural ekiminizi ekimlerinizi 3rd plural ekimlerini ekimlerini dative singular plural 1st singular ekimime ekimlerime 2nd singular ekimine ekimlerine 3rd singular ekimine ekimlerine 1st plural ekimimize ekimlerimize 2nd plural ekiminize ekimlerinize 3rd plural ekimlerine ekimlerine locative singular plural 1st singular ekimimde ekimlerimde 2nd singular ekiminde ekimlerinde 3rd singular ekiminde ekimlerinde 1st plural ekimimizde ekimlerimizde 2nd plural ekiminizde ekimlerinizde 3rd plural ekimlerinde ekimlerinde ablative singular plural 1st singular ekimimden ekimlerimden 2nd singular ekiminden ekimlerinden 3rd singular ekiminden ekimlerinden 1st plural ekimimizden ekimlerimizden 2nd plural ekiminizden ekimlerinizden 3rd plural ekimlerinden ekimlerinden genitive singular plural 1st singular ekimimin ekimlerimin 2nd singular ekiminin ekimlerinin 3rd singular ekiminin ekimlerinin 1st plural ekimimizin ekimlerimizin 2nd plural ekiminizin ekimlerinizin 3rd plural ekimlerinin ekimlerinin

See also

Gregorian calendar months: aylaredit

• ocak
• şubat
• mart
• nisan
• mayıs
• haziran
• temmuz
• ağustos
• eylül
• ekim
• kasım
• aralık

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

ekim

1. first-person singular possessive of ek

Etymology 3

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

ekim

1. first-person singular predicative of ek

Further reading

• “ekim”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “ekim”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Nişanyan, Sevan (2002–), “ekim”, in Nişanyan Sözlük