ekmek

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology 1[edit]

From Old Turkic etmek, from Proto-Turkic.

Noun[edit]

ekmek (definite accusative ekmeği, plural ekmekler)

  1. bread
Declension[edit]
Inflection
Nominative ekmek
Definite accusative ekmeği
Singular Plural
Nominative ekmek ekmekler
Definite accusative ekmeği ekmekleri
Dative ekmeğe ekmeklere
Locative ekmekte ekmeklerde
Ablative ekmekten ekmeklerden
Genitive ekmeğin ekmeklerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular ekmeğim ekmeklerim
2nd singular ekmeğin ekmeklerin
3rd singular ekmeği ekmekleri
1st plural ekmeğimiz ekmeklerimiz
2nd plural ekmeğiniz ekmekleriniz
3rd plural ekmekleri ekmekleri

Derived terms[edit]

Etymology 2[edit]

From Old Turkic ek-, from Proto-Turkic *ek-.

Verb[edit]

ekmek

  1. to sow, plant
Conjugation[edit]

Further reading[edit]

  • ekmek in Turkish dictionaries at Türk Dil Kurumu