etiket

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: etiquette

Dutch[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from French étiquette.

Pronunciation[edit]

  • (file)
  • Hyphenation: eti‧ket

Noun[edit]

etiket n (plural etiketten, diminutive etiketje n)

  1. label, tag

Synonyms[edit]


Turkish[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from French étiquette.

Noun[edit]

etiket (definite accusative etiketi, plural etiketler)

  1. label, tag

Declension[edit]

Inflection
Nominative etiket
Definite accusative etiketi
Singular Plural
Nominative etiket etiketler
Definite accusative etiketi etiketleri
Dative etikete etiketlere
Locative etikette etiketlerde
Ablative etiketten etiketlerden
Genitive etiketin etiketlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular etiketim etiketlerim
2nd singular etiketin etiketlerin
3rd singular etiketi etiketleri
1st plural etiketimiz etiketlerimiz
2nd plural etiketiniz etiketleriniz
3rd plural etiketleri etiketleri