foutief

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

foutief ‎(comparative foutiever, superlative foutiefst)

  1. (formal) wrong, erroneous, incorrect

Declension[edit]

Inflection of foutief
uninflected foutief
inflected foutieve
comparative foutiever
positive comparative superlative
predicative/adverbial foutief foutiever het foutiefst
het foutiefste
indefinite m./f. sing. foutieve foutievere foutiefste
n. sing. foutief foutiever foutiefste
plural foutieve foutievere foutiefste
definite foutieve foutievere foutiefste
partitive foutiefs foutievers

Synonyms[edit]