frontaal

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From Latin frontālis.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /frɔnˈtaːl/
  • (file)
  • Hyphenation: fron‧taal
  • Rhymes: -aːl

Adjective[edit]

frontaal (comparative frontaler, superlative frontaalst)

  1. frontal

Inflection[edit]

Inflection of frontaal
uninflected frontaal
inflected frontale
comparative frontaler
positive comparative superlative
predicative/adverbial frontaal frontaler het frontaalst
het frontaalste
indefinite m./f. sing. frontale frontalere frontaalste
n. sing. frontaal frontaler frontaalste
plural frontale frontalere frontaalste
definite frontale frontalere frontaalste
partitive frontaals frontalers

Adverb[edit]

frontaal

  1. frontally