gärningsman
Appearance
See also: gärningsmän
Swedish
[edit]Etymology
[edit]gärning + -s- + man. First attested in 1737.
Noun
[edit]gärningsman c
- a perpetrator, one who commits a crime
Declension
[edit]| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | gärningsman | gärningsmans |
| definite | gärningsmannen | gärningsmannens | |
| plural | indefinite | gärningsmän | gärningsmäns |
| definite | gärningsmännen | gärningsmännens |
Related terms
[edit]See also
[edit]Further reading
[edit]- “gärningsman”, in Svensk ordbok [Dictionary of Swedish] (in Swedish)