getrouw

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

getrouw ‎(comparative getrouwer, superlative getrouwst)

  1. faithful

Declension[edit]

Inflection of getrouw
uninflected getrouw
inflected getrouwe
comparative getrouwer
positive comparative superlative
predicative/adverbial getrouw getrouwer het getrouwst
het getrouwste
indefinite m./f. sing. getrouwe getrouwere getrouwste
n. sing. getrouw getrouwer getrouwste
plural getrouwe getrouwere getrouwste
definite getrouwe getrouwere getrouwste
partitive getrouws getrouwers