kinderachtig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

kinder +‎ -achtig

Adjective[edit]

kinderachtig (comparative kinderachtiger, superlative kinderachtigst)

  1. childish, infantile
    Zijn kinderachtige manier van doen hangt me de keel uit. - His childish manner makes me gag.

Inflection[edit]

Inflection of kinderachtig
uninflected kinderachtig
inflected kinderachtige
comparative kinderachtiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial kinderachtig kinderachtiger het kinderachtigst
het kinderachtigste
indefinite m./f. sing. kinderachtige kinderachtigere kinderachtigste
n. sing. kinderachtig kinderachtiger kinderachtigste
plural kinderachtige kinderachtigere kinderachtigste
definite kinderachtige kinderachtigere kinderachtigste
partitive kinderachtigs kinderachtigers