konum

See also: koňům

Icelandic

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈkʰɔːnʏm/

  Rhymes: -ɔːnʏm

Noun

konum f

1. indefinite dative plural of kona

Old Norse

Noun

konum

1. dative plural of kona

Turkish

Pronunciation

• IPA^(key): /koˈnum/
• Hyphenation: ko‧num

Etymology 1

By surface analysis, kon- (“to settle, to perch”) +‎ -um (deverbal suffix). Coined by Turkish Language Association in 1935.

Noun

konum (definite accusative konumu, plural konumlar)

1. location, position, situation

   Synonyms: lokasyon, yer, vaziyet

2. position

   Synonym: pozisyon

Declension

Declension of konum

singular plural nominative konum konumlar definite accusative konumu konumları dative konuma konumlara locative konumda konumlarda ablative konumdan konumlardan genitive konumun konumların Possessive forms nominative singular plural 1st singular konumum konumlarım 2nd singular konumun konumların 3rd singular konumu konumları 1st plural konumumuz konumlarımız 2nd plural konumunuz konumlarınız 3rd plural konumları konumları definite accusative singular plural 1st singular konumumu konumlarımı 2nd singular konumunu konumlarını 3rd singular konumunu konumlarını 1st plural konumumuzu konumlarımızı 2nd plural konumunuzu konumlarınızı 3rd plural konumlarını konumlarını dative singular plural 1st singular konumuma konumlarıma 2nd singular konumuna konumlarına 3rd singular konumuna konumlarına 1st plural konumumuza konumlarımıza 2nd plural konumunuza konumlarınıza 3rd plural konumlarına konumlarına locative singular plural 1st singular konumumda konumlarımda 2nd singular konumunda konumlarında 3rd singular konumunda konumlarında 1st plural konumumuzda konumlarımızda 2nd plural konumunuzda konumlarınızda 3rd plural konumlarında konumlarında ablative singular plural 1st singular konumumdan konumlarımdan 2nd singular konumundan konumlarından 3rd singular konumundan konumlarından 1st plural konumumuzdan konumlarımızdan 2nd plural konumunuzdan konumlarınızdan 3rd plural konumlarından konumlarından genitive singular plural 1st singular konumumun konumlarımın 2nd singular konumunun konumlarının 3rd singular konumunun konumlarının 1st plural konumumuzun konumlarımızın 2nd plural konumunuzun konumlarınızın 3rd plural konumlarının konumlarının

Derived terms

• konumdaş
• konumlamak
• konumlandırmak
• konumlanmak

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

konum

1. first-person singular possessive of konu

Further reading

• “konum”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “konum”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Nişanyan, Sevan (2002–), “konum”, in Nişanyan Sözlük