krydda

Icelandic

Etymology

From krydd (“spice, seasoning”).

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈkʰrɪt(ː)a]
• Rhymes: -ɪtːa

Verb

krydda (weak verb, third-person singular past indicative kryddaði, supine kryddað)

1. to spice, season

Conjugation

krydda – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að krydda
supine sagnbót		kryddað
present participle lýsingarháttur nútíðar		kryddandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	krydda	kryddaði		kryddi	kryddaði
	þú	kryddar	kryddaðir		kryddir	kryddaðir
	hann, hún, það	kryddar	kryddaði		kryddi	kryddaði
plural	við	kryddum	krydduðum		kryddum	krydduðum
	þið	kryddið	krydduðuð		kryddið	krydduðuð
	þeir, þær, þau	krydda	krydduðu		kryddi	krydduðu
		imperative boðháttur
singular	þú	krydda (þú), kryddaðu
plural	þið	kryddið (þið), kryddiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

kryddast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að kryddast
supine sagnbót		kryddast
present participle lýsingarháttur nútíðar		kryddandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	kryddast	kryddaðist		kryddist	kryddaðist
	þú	kryddast	kryddaðist		kryddist	kryddaðist
	hann, hún, það	kryddast	kryddaðist		kryddist	kryddaðist
plural	við	kryddumst	krydduðumst		kryddumst	krydduðumst
	þið	kryddist	krydduðust		kryddist	krydduðust
	þeir, þær, þau	kryddast	krydduðust		kryddist	krydduðust
		imperative boðháttur
singular	þú	kryddast (þú), kryddastu
plural	þið	kryddist (þið), kryddisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

kryddaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	kryddaður	krydduð	kryddað	kryddaðir	kryddaðar	krydduð
accusative (þolfall)	kryddaðan	kryddaða	kryddað	kryddaða	kryddaðar	krydduð
dative (þágufall)	krydduðum	kryddaðri	krydduðu	krydduðum	krydduðum	krydduðum
genitive (eignarfall)	kryddaðs	kryddaðrar	kryddaðs	kryddaðra	kryddaðra	kryddaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	kryddaði	kryddaða	kryddaða	krydduðu	krydduðu	krydduðu
accusative (þolfall)	kryddaða	krydduðu	kryddaða	krydduðu	krydduðu	krydduðu
dative (þágufall)	kryddaða	krydduðu	kryddaða	krydduðu	krydduðu	krydduðu
genitive (eignarfall)	kryddaða	krydduðu	kryddaða	krydduðu	krydduðu	krydduðu

Norwegian Nynorsk

Noun

krydda f (definite singular krydda, indefinite plural krydder or kryddor, definite plural kryddene or kryddone)

1. (pre-2012) alternative form of krydder n
2. definite singular of krydde (non-standard since 2012)

Verb

krydda (present tense kryddar, past tense krydda, past participle krydda, passive infinitive kryddast, present participle kryddande, imperative krydda/krydd)

1. alternative form of krydre

Swedish

kryddor på en indisk marknad [spices at an Indian market]

Etymology

From Middle Low German krūde (“herb”). Doublet of krut.

Pronunciation

• Audio:

  (file)

Noun

krydda c

1. (countable, uncountable, loosely) seasoning
   1. (especially) a culinary herb or spice; culinary herbs and spices

      Oregano och svartpeppar är kryddor

      Oregano and black pepper are seasonings / spices [loosely]

2. (figuratively) spice (something that adds excitement or the like)
3. spice (aromatic scent)

Usage notes

Salt, for example, is further from the intuition, but often categorized as a krydda as well by native speakers in the rare instances where it needs to be categorized.

Declension

Declension of krydda

		nominative	genitive
singular	indefinite	krydda	kryddas
	definite	kryddan	kryddans
plural	indefinite	kryddor	kryddors
	definite	kryddorna	kryddornas

Derived terms

• grillkrydda
• kryddblandning
• kryddsmör
• örtkrydda (“herb (prepared as seasoning)”)

See also

• smaksättare
• ört (“herb, herbaceous plant”)

Verb

krydda (present kryddar, preterite kryddade, supine kryddat, imperative krydda)

1. to season, to spice (add krydda)

   krydda med salt och peppar

   season with salt and pepper

   krydda med oregano

   season with oregano

2. (figuratively) to spice up; to spice (add something (flavorful or interesting or the like))

Conjugation

Conjugation of krydda (weak)

	active		passive
infinitive	krydda		kryddas
supine	kryddat		kryddats
imperative	krydda		—
imper. plural1	krydden		—
	present	past	present	past
indicative	kryddar	kryddade	kryddas	kryddades
ind. plural1	krydda	kryddade	kryddas	kryddades
subjunctive2	krydde	kryddade	kryddes	kryddades
present participle		kryddande
past participle		kryddad

¹ Archaic. ² Dated. See the appendix on Swedish verbs.

Related terms

• kryddning
• kryddpeppar

See also

• salta
• smaksätta

References

• “krydda”, in Svensk ordbok [Dictionary of Swedish] (in Swedish)
• “krydda”, in Svenska Akademiens ordlista [Wordlist of the Swedish Academy] (in Swedish)
• “krydda”, in Svenska Akademiens ordbok [Dictionary of the Swedish Academy] (in Swedish)

Anagrams

• dyrkad