miekka

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: miękka and miękką

Finnish[edit]

(index mi)

Etymology[edit]

From Proto-Finnic *meekka, from Gothic 𐌼𐌴𐌺𐌴𐌹𐍃(mēkeis).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

Finnish Wikipedia has an article on:
Wikipedia fi

miekka

  1. sword

Declension[edit]

Inflection of miekka (Kotus type 9/kala, kk-k gradation)
nominative miekka miekat
genitive miekan miekkojen
partitive miekkaa miekkoja
illative miekkaan miekkoihin
singular plural
nominative miekka miekat
accusative nom. miekka miekat
gen. miekan
genitive miekan miekkojen
miekkainrare
partitive miekkaa miekkoja
inessive miekassa miekoissa
elative miekasta miekoista
illative miekkaan miekkoihin
adessive miekalla miekoilla
ablative miekalta miekoilta
allative miekalle miekoille
essive miekkana miekkoina
translative miekaksi miekoiksi
instructive miekoin
abessive miekatta miekoitta
comitative miekkoineen

Hyponyms[edit]

Related terms[edit]

Compounds[edit]