nomi

See also: Nomi and -nomi

'Are'are

Verb

nomi

1. to suck

References

• Kateřina Naitoro, A Sketch Grammar of 'Are'are: The Sound System and Morpho-Syntax (2013)

Esperanto

Etymology

From nomo (“name”, noun) +‎ -i (infinitive suffix).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈnomi/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -omi
• Hyphenation: no‧mi

Verb

nomi (present nomas, past nomis, future nomos, conditional nomus, volitive nomu)

1. (transitive) to name, to call (to name or identify as)
   • 1927, L. L. Zamenhof, transl., La Sankta Biblio [The Holy Bible]‎^[1] (hardcover), London; Edinburgh: British and Foreign Bible Society; Scottish Bible Society, →ISBN, page 5:

     Kaj Dio nomis la lumon Tago, kaj la mallumon Li nomis Nokto.

     And God called the light Day, and He called the darkness Night.

   • 2012, Plato, translated by Donald Broadribb, La Respubliko (Traduko al Esperanto) [The Republic (Translation into Esperanto)], 2nd corrected edition (paperback), New York: Mondial, →ISBN, page 18:

     "Nu, Kefalo," mi diris, "mi ja ĝuas konversacii kun maljunuloj. Mi opinias ke ni devus lerni de personoj kiuj jam laŭiris la vojon laŭ kiu ankaŭ ni mem devos iri. Kia ĝi estas, malglata kaj malfacila? Aŭ facila kaj senĝena? Mi volonte sciiĝus kia vi trovas ĝin, ĉar vi jam atingis tiun aĝon kiun la poetoj nomas 'la sojlo de maljuneco'."

     "Well, Cephalus," I said, "I certainly enjoy conversing with old people. I have the opinion that we should learn from people who already went along the path along which we ourselves will also have to go. What is it like, rough and difficult? Or easy and relaxed? I would willingly find out what kind you consider it, because you have already attained that age which the poets call 'the threshold of oldness'."

Conjugation

Conjugation of nomi

		present		past		future
		singular	plural	singular	plural	singular	plural
tense		nomas		nomis		nomos
active participle		nomanta	nomantaj	nominta	nomintaj	nomonta	nomontaj
	acc.	nomantan	nomantajn	nomintan	nomintajn	nomontan	nomontajn
passive participle		nomata	nomataj	nomita	nomitaj	nomota	nomotaj
	acc.	nomatan	nomatajn	nomitan	nomitajn	nomotan	nomotajn
nominal active participle		nomanto	nomantoj	nominto	nomintoj	nomonto	nomontoj
	acc.	nomanton	nomantojn	nominton	nomintojn	nomonton	nomontojn
nominal passive participle		nomato	nomatoj	nomito	nomitoj	nomoto	nomotoj
	acc.	nomaton	nomatojn	nomiton	nomitojn	nomoton	nomotojn
adverbial active participle		nomante		nominte		nomonte
adverbial passive participle		nomate		nomite		nomote
		infinitive	nomi	imperative	nomu	conditional	nomus

Fala

Etymology

From Old Galician-Portuguese nome, from Latin nōmen (“name”), from Proto-Indo-European *h₁nómn̥.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈnomi/
• Rhymes: -omi
• Syllabification: no‧mi

Noun

nomi m (plural nomis)

1. name

References

• Valeš, Miroslav (2021), Diccionariu de A Fala: lagarteiru, mañegu, valverdeñu (web)‎^[2], 2nd edition, Minde, Portugal: CIDLeS, published 2022, →ISBN, page 210

Gadsup

Noun

nomi

1. water

References

• The Papuan Languages of New Guinea (1986, →ISBN

Guinea-Bissau Creole

Etymology

From Portuguese nome. Cognate with Kabuverdianu nómi.

Noun

nomi

1. name

Ido

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈnomi/

Noun

nomi

1. plural of nomo

Italian

Noun

nomi m

1. plural of nome

Anagrams

• -nimo, mino, minò, nimo

Japanese

Romanization

nomi

1. Rōmaji transcription of のみ

Sicilian

Noun

nomi

1. plural of nomu