onderzoeken

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology 1[edit]

From Middle Dutch ondersoeken. Equivalent to onder- +‎ zoeken. Cognate English underseek, German untersuchen.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ɔndərˈzukə(n)/
  • (file)

Verb[edit]

onderzoeken

  1. to investigate
  2. to (do) research
Inflection[edit]
Inflection of onderzoeken (weak with past in -cht, prefixed)
infinitive onderzoeken
past singular onderzocht
past participle onderzocht
infinitive onderzoeken
gerund onderzoeken n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular onderzoek onderzocht
2nd person sing. (jij) onderzoekt onderzocht
2nd person sing. (u) onderzoekt onderzocht
2nd person sing. (gij) onderzoekt onderzocht
3rd person singular onderzoekt onderzocht
plural onderzoeken onderzochten
subjunctive sing.1 onderzoeke onderzochte
subjunctive plur.1 onderzoeken onderzochten
imperative sing. onderzoek
imperative plur.1 onderzoekt
participles onderzoekend onderzocht
1) Archaic.
Related terms[edit]

Etymology 2[edit]

See the etymology of the main entry.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

onderzoeken

  1. Plural form of onderzoek