ongehoorzaam

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Dutch Wikipedia has an article on:
Wikipedia nl

Etymology[edit]

From Middle Dutch ongehoorsam. Equivalent to on- +‎ gehoorzaam.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˌɔn.ɣəˈɦɔːr.zaːm/
  • (file)
  • Hyphenation: on‧ge‧hoor‧zaam

Adjective[edit]

ongehoorzaam (comparative ongehoorzamer, superlative ongehoorzaamst)

  1. disobedient

Inflection[edit]

Inflection of ongehoorzaam
uninflected ongehoorzaam
inflected ongehoorzame
comparative ongehoorzamer
positive comparative superlative
predicative/adverbial ongehoorzaam ongehoorzamer het ongehoorzaamst
het ongehoorzaamste
indefinite m./f. sing. ongehoorzame ongehoorzamere ongehoorzaamste
n. sing. ongehoorzaam ongehoorzamer ongehoorzaamste
plural ongehoorzame ongehoorzamere ongehoorzaamste
definite ongehoorzame ongehoorzamere ongehoorzaamste
partitive ongehoorzaams ongehoorzamers

Antonyms[edit]

Derived terms[edit]