onverschrokken
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From on- + verschrokken, past participle of verschrikken (“to scare, terrify”).
Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Adjective
[edit]onverschrokken (comparative onverschrokkener, superlative onverschrokkenst)
- unwavering, stout-hearted
- Synonym: onversaagd
Declension
[edit]| Declension of onverschrokken | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | onverschrokken | |||
| inflected | onverschrokken | |||
| comparative | onverschrokkener | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | onverschrokken | onverschrokkener | het onverschrokkenst het onverschrokkenste | |
| indefinite | m./f. sing. | onverschrokken | onverschrokkener | onverschrokkenste |
| n. sing. | onverschrokken | onverschrokkener | onverschrokkenste | |
| plural | onverschrokken | onverschrokkener | onverschrokkenste | |
| definite | onverschrokken | onverschrokkener | onverschrokkenste | |
| partitive | onverschrokkens | onverschrokkeners | — | |