onverstandig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

on- +‎ verstandig

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

onverstandig (comparative onverstandiger, superlative onverstandigst)

  1. unwise, insensible

Declension[edit]

Inflection of onverstandig
uninflected onverstandig
inflected onverstandige
comparative onverstandiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial onverstandig onverstandiger het onverstandigst
het onverstandigste
indefinite m./f. sing. onverstandige onverstandigere onverstandigste
n. sing. onverstandig onverstandiger onverstandigste
plural onverstandige onverstandigere onverstandigste
definite onverstandige onverstandigere onverstandigste
partitive onverstandigs onverstandigers

Antonyms[edit]