praefectus

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Latin[edit]

Etymology[edit]

Perfect passive participle of praeficiō.

Noun[edit]

praefectus m (genitive praefectī); second declension

  1. officer

Inflection[edit]

Second declension.

Case Singular Plural
Nominative praefectus praefectī
Genitive praefectī praefectōrum
Dative praefectō praefectīs
Accusative praefectum praefectōs
Ablative praefectō praefectīs
Vocative praefecte praefectī

Adjective[edit]

praefectus m (feminine praefecta, neuter praefectum); first/second declension

  1. put in charge

Inflection[edit]

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative praefectus praefecta praefectum praefectī praefectae praefecta
Genitive praefectī praefectae praefectī praefectōrum praefectārum praefectōrum
Dative praefectō praefectae praefectō praefectīs praefectīs praefectīs
Accusative praefectum praefectam praefectum praefectōs praefectās praefecta
Ablative praefectō praefectā praefectō praefectīs praefectīs praefectīs
Vocative praefecte praefecta praefectum praefectī praefectae praefecta

Verb[edit]

praefectus

  1. perfect passive participle of praeficiō

Descendants[edit]

References[edit]