pratatief
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Germanic, from the root of praten 'to talk' + -atief '-ative' (from Latin -ativus; suffix-use modelled on English talk"ative")
Adjective
[edit]pratatief (comparative pratatiever, superlative pratatiefst)
Inflection
[edit]Declension of pratatief | ||||
---|---|---|---|---|
uninflected | pratatief | |||
inflected | pratatieve | |||
comparative | pratatiever | |||
positive | comparative | superlative | ||
predicative/adverbial | pratatief | pratatiever | het pratatiefst het pratatiefste | |
indefinite | m./f. sing. | pratatieve | pratatievere | pratatiefste |
n. sing. | pratatief | pratatiever | pratatiefste | |
plural | pratatieve | pratatievere | pratatiefste | |
definite | pratatieve | pratatievere | pratatiefste | |
partitive | pratatiefs | pratatievers | — |