przypowiastka
Jump to navigation
Jump to search
See also: przypowiastką
Polish
[edit]Etymology
[edit]From przypowieść + -ka. First attested in the 18th century.[1][2]
Pronunciation
[edit]Noun
[edit]przypowiastka f
- (narratology, rhetoric) diminutive of przypowieść (“parable”)
Declension
[edit]Declension of przypowiastka
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | przypowiastka | przypowiastki |
genitive | przypowiastki | przypowiastek |
dative | przypowiastce | przypowiastkom |
accusative | przypowiastkę | przypowiastki |
instrumental | przypowiastką | przypowiastkami |
locative | przypowiastce | przypowiastkach |
vocative | przypowiastko | przypowiastki |
Related terms
[edit]adjectives
adverb
nouns
verbs
- powiedzieć pf, powiadać impf
- przypowiedzieć pf, przypowiadać impf
References
[edit]- ^ Paweł Kupiszewski (24.02.2021) “PRZYPOWIASTKA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
- ^ Bańkowski, Andrzej (2000) “przypowiastka”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
Further reading
[edit]- przypowiastka in Polish dictionaries at PWN
- Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “przypowiastka”, in Słownik języka polskiego
- Aleksander Zdanowicz (1861) “przypowiastka”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “przypowiastka”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 349
- przypowiastka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego