sürgün

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Azerbaijani[edit]

Etymology[edit]

Ultimately a derivation of Proto-Turkic *sǖr-, whence also Azerbaijani sürmək.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [syrˈɡyn]
  • Hyphenation: sür‧gün

Noun[edit]

sürgün (definite accusative sürgünü, plural sürgünlər)

  1. banishment, exile
    sürgünə göndərməkto send to exile
    sürgündən qayıtmaqto return from exile
    ömürlük sürgüna life-long exile
    sürgün cəzasıpunishment by exile
  2. expulsion
    Synonym: qovulma
  3. exile (someone who is banished from their home or country), outcast

Declension[edit]


Turkish[edit]

Etymology[edit]

Ultimately a derivation of Proto-Turkic *sǖr-, whence also Turkish sürmek.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [sʏɾˈɟʏn]
  • Hyphenation: sür‧gün

Noun[edit]

sürgün (definite accusative sürgünü, plural sürgünler)

  1. banishment, exile
  2. sprout, bud

Declension[edit]

Inflection
Nominative sürgün
Definite accusative sürgünü
Singular Plural
Nominative sürgün sürgünler
Definite accusative sürgünü sürgünleri
Dative sürgüne sürgünlere
Locative sürgünde sürgünlerde
Ablative sürgünden sürgünlerden
Genitive sürgünün sürgünlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular sürgünüm sürgünlerim
2nd singular sürgünün sürgünlerin
3rd singular sürgünü sürgünleri
1st plural sürgünümüz sürgünlerimiz
2nd plural sürgününüz sürgünleriniz
3rd plural sürgünleri sürgünleri

Synonyms[edit]