słoń

See also: slon, Slon, słon, słón, Słoń, słóń, s'lon, šłȫn, and śłön

Polish

słonie

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈswɔɲ/

• Audio 1:

  (file)

• Audio 2:

  (file)

• Rhymes: -ɔɲ
• Syllabification: słoń
• Homophone: Słoń

Etymology 1

Etymology tree

Proto-Slavic *slonъ

Polish słoń

Inherited from Proto-Slavic *slonъ.

Noun

słoń m animal

1. elephant, elephantid (any member of the family Elephantidae)
2. male elephant

Declension

Declension of słoń

	singular	plural
nominative	słoń	słonie
genitive	słonia	słoni
dative	słoniowi	słoniom
accusative	słonia	słonie
instrumental	słoniem	słoniami
locative	słoniu	słoniach
vocative	słoniu	słonie

Derived terms

adjectives

• słoni
• słoniowaty
• słoniowy

adverbs

• jak słoń w składzie porcelany
• słoniowato

nouns

• słoniak
• słoniarnia
• słoniątko
• słonica
• słoniczka
• słonik
• słoniorośl
• słoniowacizna
• słoniowatość
• słonisko

Noun

słoń m pers

1. (colloquial) landwhale (obese person)

   Synonyms: see Thesaurus:grubas

2. (criminal slang) robber

Declension

Declension of słoń

	singular	plural
nominative	słoń	słonie
genitive	słonia	słoni
dative	słoniowi	słoniom
accusative	słonia	słoni
instrumental	słoniem	słoniami
locative	słoniu	słoniach
vocative	słoniu	słonie

Noun

słoń m inan

1. (military slang) a gas mask with a long hose

Declension

Declension of słoń

	singular	plural
nominative	słoń	słonie
genitive	słonia	słoni
dative	słoniowi	słoniom
accusative	słoń	słonie
instrumental	słoniem	słoniami
locative	słoniu	słoniach
vocative	słoniu	słonie

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

słoń

1. second-person singular imperative of słonić

Further reading

• “słoń”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “słoń”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)