schandelijk
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From Middle Dutch schandelijc. Equivalent to schande + -lijk.
Pronunciation
[edit]Adjective
[edit]schandelijk (comparative schandelijker, superlative schandelijkst)
- shameful, disgraceful, dishonourable
- Synonyms: schandalig, godgeklaagd, hemeltergend
Declension
[edit]| Declension of schandelijk | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | schandelijk | |||
| inflected | schandelijke | |||
| comparative | schandelijker | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | schandelijk | schandelijker | het schandelijkst het schandelijkste | |
| indefinite | m./f. sing. | schandelijke | schandelijkere | schandelijkste |
| n. sing. | schandelijk | schandelijker | schandelijkste | |
| plural | schandelijke | schandelijkere | schandelijkste | |
| definite | schandelijke | schandelijkere | schandelijkste | |
| partitive | schandelijks | schandelijkers | — | |
Derived terms
[edit]Descendants
[edit]Adverb
[edit]schandelijk (comparative schandelijker, superlative schandelijkst)
Usage notes
[edit]- Not to be confused with schadelijk (“harmful”).