smartelijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

smart 'hurt, grieve' + -elijk '-ly'

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

smartelijk (comparative smartelijker, superlative smartelijkst)

  1. painful, grievous, hurtful, causing pain
  2. doleful, sorrowful, experiencing hurt or grief
    De rouw om een kind is een zeer smartelijke beproeving.
    Mourning a child is a most grievous thing to endure.
  3. intensely longing

Inflection[edit]

Inflection of smartelijk
uninflected smartelijk
inflected smartelijke
comparative smartelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial smartelijk smartelijker het smartelijkst
het smartelijkste
indefinite m./f. sing. smartelijke smartelijkere smartelijkste
n. sing. smartelijk smartelijker smartelijkste
plural smartelijke smartelijkere smartelijkste
definite smartelijke smartelijkere smartelijkste
partitive smartelijks smartelijkers

Synonyms[edit]

Antonyms[edit]

Related terms[edit]