From Wiktionary, the free dictionary
From Middle Irish srethnaigid, from Old Irish sreth, verbal noun of sernaid (whence modern searn).[2]
srathnaigh (present analytic srathnaíonn, future analytic srathnóidh, verbal noun srathnú, past participle srathnaithe)
- to scatter, spread (out), disperse (scatter in different directions)
- (literary) to arrange in order, to dispose (distribute and put in place)
Conjugation of srathnaigh (second conjugation)
| indicative
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| present
|
srathnaím
|
srathnaíonn tú; srathnaír†
|
srathnaíonn sé, sí
|
srathnaímid; srathnaíonn muid
|
srathnaíonn sibh
|
srathnaíonn siad; srathnaíd†
|
a shrathnaíonn; a shrathnaíos
|
srathnaítear
|
| past
|
shrathnaigh mé; shrathnaíos
|
shrathnaigh tú; shrathnaís
|
shrathnaigh sé, sí
|
shrathnaíomar; shrathnaigh muid
|
shrathnaigh sibh; shrathnaíobhair
|
shrathnaigh siad; shrathnaíodar
|
a shrathnaigh
|
srathnaíodh
|
| past habitual
|
shrathnaínn / srathnaínn‡
|
shrathnaíteá / srathnaíteá‡
|
shrathnaíodh sé, sí / srathnaíodh sé, sí‡
|
shrathnaímis; shrathnaíodh muid / srathnaímis‡; srathnaíodh muid‡
|
shrathnaíodh sibh / srathnaíodh sibh‡
|
shrathnaídís; shrathnaíodh / srathnaídís‡; srathnaíodh siad‡
|
a shrathnaíodh
|
shrathnaítí / srathnaítí‡
|
|
|
|
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| future
|
srathnóidh mé; srathnód; srathnóchaidh mé†
|
srathnóidh tú; srathnóir†; srathnóchaidh tú†
|
srathnóidh sé, sí; srathnóchaidh sé, sí†
|
srathnóimid; srathnóidh muid; srathnóchaimid†; srathnóchaidh muid†
|
srathnóidh sibh; srathnóchaidh sibh†
|
srathnóidh siad; srathnóid†; srathnóchaidh siad†
|
a shrathnóidh; a shrathnós; a shrathnóchaidh†; a shrathnóchas†
|
srathnófar; srathnóchar†
|
| conditional
|
shrathnóinn; shrathnóchainn† / srathnóinn‡; srathnóchainn†‡
|
shrathnófá; shrathnóchthᆠ/ srathnófá‡; srathnóchthᆇ
|
shrathnódh sé, sí; shrathnóchadh sé, sí† / srathnódh sé, sí‡; srathnóchadh sé, s톇
|
shrathnóimis; shrathnódh muid; shrathnóchaimis†; shrathnóchadh muid† / srathnóimis‡; srathnódh muid‡; srathnóchaimis†‡; srathnóchadh muid†‡
|
shrathnódh sibh; shrathnóchadh sibh† / srathnódh sibh‡; srathnóchadh sibh†‡
|
shrathnóidís; shrathnódh siad; shrathnóchaidís†; shrathnóchadh siad† / srathnóidís‡; srathnódh siad‡; srathnóchaidís†‡; srathnóchadh siad†‡
|
a shrathnódh; a shrathnóchadh†
|
shrathnófaí; shrathnóchthaí† / srathnófaí‡; srathnóchtha톇
|
|
|
| subjunctive
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| present
|
go srathnaí mé; go srathnaíod†
|
go srathnaí tú; go srathnaír†
|
go srathnaí sé, sí
|
go srathnaímid; go srathnaí muid
|
go srathnaí sibh
|
go srathnaí siad; go srathnaíd†
|
—
|
go srathnaítear
|
| past
|
dá srathnaínn
|
dá srathnaíteá
|
dá srathnaíodh sé, sí
|
dá srathnaímis; dá srathnaíodh muid
|
dá srathnaíodh sibh
|
dá srathnaídís; dá srathnaíodh siad
|
—
|
dá srathnaítí
|
|
|
| imperative
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| —
|
srathnaím
|
srathnaigh
|
srathnaíodh sé, sí
|
srathnaímis
|
srathnaígí; srathnaídh†
|
srathnaídís
|
—
|
srathnaítear
|
|
|
|
| past participle
|
srathnaithe
|
|
|
| verbal noun
|
srathnú
|
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
- ^ “srathnaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
- ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “sreth(n)aigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
- Dinneen, Patrick S. (1904), “sraṫnuiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 687
- Ó Dónaill, Niall (1977), “srathnaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN