stoutmoedig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

stoutmoedig ‎(comparative stoutmoediger, superlative stoutmoedigst)

  1. daring

Declension[edit]

Inflection of stoutmoedig
uninflected stoutmoedig
inflected stoutmoedige
comparative stoutmoediger
positive comparative superlative
predicative/adverbial stoutmoedig stoutmoediger het stoutmoedigst
het stoutmoedigste
indefinite m./f. sing. stoutmoedige stoutmoedigere stoutmoedigste
n. sing. stoutmoedig stoutmoediger stoutmoedigste
plural stoutmoedige stoutmoedigere stoutmoedigste
definite stoutmoedige stoutmoedigere stoutmoedigste
partitive stoutmoedigs stoutmoedigers