stul

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: stuł, stůl, stūl, and śtül

Azerbaijani[edit]

Other scripts
Cyrillic стул
Perso-Arabic ستول
Stul

Etymology[edit]

Borrowed from Russian стул (stul).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [stuɫ]
  • (file)

Noun[edit]

stul (definite accusative stulu, plural stullar)

  1. chair
    Synonyms: oturacaq, kürsü

Declension[edit]

    Declension of stul
singular plural
nominative stul
stullar
definite accusative stulu
stulları
dative stula
stullara
locative stulda
stullarda
ablative stuldan
stullardan
definite genitive stulun
stulların
    Possessive forms of stul
nominative
singular plural
mənim (my) stulum stullarım
sənin (your) stulun stulların
onun (his/her/its) stulu stulları
bizim (our) stulumuz stullarımız
sizin (your) stulunuz stullarınız
onların (their) stulu or stulları stulları
accusative
singular plural
mənim (my) stulumu stullarımı
sənin (your) stulunu stullarını
onun (his/her/its) stulunu stullarını
bizim (our) stulumuzu stullarımızı
sizin (your) stulunuzu stullarınızı
onların (their) stulunu or stullarını stullarını
dative
singular plural
mənim (my) stuluma stullarıma
sənin (your) stuluna stullarına
onun (his/her/its) stuluna stullarına
bizim (our) stulumuza stullarımıza
sizin (your) stulunuza stullarınıza
onların (their) stuluna or stullarına stullarına
locative
singular plural
mənim (my) stulumda stullarımda
sənin (your) stulunda stullarında
onun (his/her/its) stulunda stullarında
bizim (our) stulumuzda stullarımızda
sizin (your) stulunuzda stullarınızda
onların (their) stulunda or stullarında stullarında
ablative
singular plural
mənim (my) stulumdan stullarımdan
sənin (your) stulundan stullarından
onun (his/her/its) stulundan stullarından
bizim (our) stulumuzdan stullarımızdan
sizin (your) stulunuzdan stullarınızdan
onların (their) stulundan or stullarından stullarından
genitive
singular plural
mənim (my) stulumun stullarımın
sənin (your) stulunun stullarının
onun (his/her/its) stulunun stullarının
bizim (our) stulumuzun stullarımızın
sizin (your) stulunuzun stullarınızın
onların (their) stulunun or stullarının stullarının

Crimean Gothic[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Germanic *stōlaz. Akin to Old English stōl (English stool), German Stuhl, Dutch stoel, West Frisian stoel, Old Norse stóll (Swedish stol, Icelandic stóll).

Noun[edit]

stul

  1. seat
    • 1562, Ogier Ghiselin de Busbecq:
      Stul. Sedes.

Papiamentu[edit]

Etymology[edit]

From Dutch stoel.

Noun[edit]

stul

  1. chair

Polish[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /stul/
  • Rhymes: -ul
  • Syllabification: stul

Verb[edit]

stul

  1. second-person singular imperative of stulić

Uzbek[edit]

Etymology[edit]

From Russian стул (stul).

Noun[edit]

stul (plural stullar)

  1. chair

Declension[edit]


Volapük[edit]

Etymology[edit]

Borrowing from German Stuhl.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

stul (nominative plural stuls)

  1. chair

Declension[edit]