verleidelijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

verleiden +‎ -lijk

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /vərˈlɛidələk/

Adjective[edit]

verleidelijk ‎(comparative verleidelijker, superlative verleidelijkst)

  1. alluring, tempting, mouthwatering

Declension[edit]

Inflection of verleidelijk
uninflected verleidelijk
inflected verleidelijke
comparative verleidelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial verleidelijk verleidelijker het verleidelijkst
het verleidelijkste
indefinite m./f. sing. verleidelijke verleidelijkere verleidelijkste
n. sing. verleidelijk verleidelijker verleidelijkste
plural verleidelijke verleidelijkere verleidelijkste
definite verleidelijke verleidelijkere verleidelijkste
partitive verleidelijks verleidelijkers