weerzinwekkend

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

Compound of weerzin +‎ wekkend.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˌʋeːr.zɪnˈʋɛ.kənt/
  • (file)
  • Hyphenation: weer‧zin‧wek‧kend

Adjective[edit]

weerzinwekkend (comparative weerzinwekkender, superlative weerzinwekkendst)

  1. repulsive, abhorrent, revolting
    In de ons omringende landen wordt het dopen van koekjes in de thee algemeen als een weerzinwekkend gebruik gezien.
    Dipping biscuits in tea is commonly considered as a revolting custom in the countries that surround us.

Inflection[edit]

Inflection of weerzinwekkend
uninflected weerzinwekkend
inflected weerzinwekkende
comparative weerzinwekkender
positive comparative superlative
predicative/adverbial weerzinwekkend weerzinwekkender het weerzinwekkendst
het weerzinwekkendste
indefinite m./f. sing. weerzinwekkende weerzinwekkendere weerzinwekkendste
n. sing. weerzinwekkend weerzinwekkender weerzinwekkendste
plural weerzinwekkende weerzinwekkendere weerzinwekkendste
definite weerzinwekkende weerzinwekkendere weerzinwekkendste
partitive weerzinwekkends weerzinwekkenders

Derived terms[edit]