weerzinwekkend
Dutch
Etymology
Compound of weerzin + wekkend.
Pronunciation
Adjective
weerzinwekkend (comparative weerzinwekkender, superlative weerzinwekkendst)
- repulsive, abhorrent, revolting
- In de ons omringende landen wordt het dopen van koekjes in de thee algemeen als een weerzinwekkend gebruik gezien.
- Dipping biscuits in tea is commonly considered as a revolting custom in the countries that surround us.
Inflection
Declension of weerzinwekkend | ||||
---|---|---|---|---|
uninflected | weerzinwekkend | |||
inflected | weerzinwekkende | |||
comparative | weerzinwekkender | |||
positive | comparative | superlative | ||
predicative/adverbial | weerzinwekkend | weerzinwekkender | het weerzinwekkendst het weerzinwekkendste | |
indefinite | m./f. sing. | weerzinwekkende | weerzinwekkendere | weerzinwekkendste |
n. sing. | weerzinwekkend | weerzinwekkender | weerzinwekkendste | |
plural | weerzinwekkende | weerzinwekkendere | weerzinwekkendste | |
definite | weerzinwekkende | weerzinwekkendere | weerzinwekkendste | |
partitive | weerzinwekkends | weerzinwekkenders | — |