yılan

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Tatar[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [jɯˈlɑn], sometimes [ʒʲɯˈlɑn]

Noun[edit]

yılan

  1. snake

Descendants[edit]

  • Russian: Зилант (Zilant)

Turkish[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /jɯ.ˈɫɑn/
  • Hyphenation: yı‧lan

Etymology 1[edit]

From Old Turkic 𐰖𐰃𐰞𐰣(yılan, snake), from Proto-Turkic *jɨ̄lan (snake), equivalent to ? + -lan (suffix denoting a wild, predatory animal). Compare aslan (lion), kaplan (tiger), sırtlan (hyena).

Noun[edit]

yılan (definite accusative yılanı, plural yılanlar)

  1. (reptiles, zoology) snake
Declension[edit]
Inflection
Nominative yılan
Definite accusative yılanı
Singular Plural
Nominative yılan yılanlar
Definite accusative yılanı yılanları
Dative yılana yılanlara
Locative yılanda yılanlarda
Ablative yılandan yılanlardan
Genitive yılanın yılanların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular yılanım yılanlarım
2nd singular yılanın yılanların
3rd singular yılanı yılanları
1st plural yılanımız yılanlarımız
2nd plural yılanınız yılanlarınız
3rd plural yılanları yılanları
Hypernyms[edit]
Hyponyms[edit]

Etymology 2[edit]

Verb[edit]

yılan

  1. present participle of yılmak (to be daunted)