Jump to content

piton

From Wiktionary, the free dictionary
See also: Piton, pitón, píton, pîton, and Pitoń

English

[edit]
ring piton

Etymology

[edit]

    Borrowed from French piton (nail).

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    piton (plural pitons)

    1. (climbing) A spike, wedge, or peg that is driven into a rock or ice surface as a support (as for a mountain climber).
      Hyponyms: bong, knifeblade, RURP
      Coordinate terms: nut, chockstone, chock

    Translations

    [edit]

    Verb

    [edit]

    piton (third-person singular simple present pitons, present participle pitoning, simple past and past participle pitoned)

    1. (climbing) To put pitons into a rock/ice to facilitate climbing.

    Further reading

    [edit]

    Anagrams

    [edit]

    Crimean Tatar

    [edit]

    Etymology

    [edit]

    Borrowed from French python

    Noun

    [edit]

    piton

    1. python (constricting snake)

    Declension

    [edit]
    Declension of piton
    singular plural
    nominative piton pitonlar
    genitive pitonnıñ pitonlarnıñ
    dative pitonğa pitonlarğa
    accusative pitonnı pitonlarnı
    locative pitonda pitonlarda
    ablative pitondan pitonlardan

    References

    [edit]

    French

    [edit]

    Etymology

    [edit]

      From Occitan pitt- +‎ -on.

      Pronunciation

      [edit]

      Noun

      [edit]

      piton m (plural pitons)

      1. nail (metal object)
        Synonym: clou
      2. spike, pick (especially for mountaineering)

      Descendants

      [edit]
      • English: piton
      • Portuguese: pitão
      • Romanian: piton

      Further reading

      [edit]

      Anagrams

      [edit]

      Hungarian

      [edit]

      Etymology

      [edit]

      From scientific Latin python, from Ancient Greek Πύθων (Púthōn), the name of the mythological enormous serpent at Delphi slain by Apollo,[1] from Πῡθώ (Pūthṓ), the early name of Delphi, from πύθω (púthō, to rot, to decay).

      Pronunciation

      [edit]
      • IPA(key): [ˈpiton]
      • Hyphenation: pi‧ton
      • Rhymes: -on

      Noun

      [edit]

      piton (plural pitonok)

      1. python (constricting snake)
        Synonym: óriáskígyó

      Declension

      [edit]
      Possessive forms of piton
      possessor single possession multiple possessions
      1st person sing. pitonom pitonjaim
      2nd person sing. pitonod pitonjaid
      3rd person sing. pitonja pitonjai
      1st person plural pitonunk pitonjaink
      2nd person plural pitonotok pitonjaitok
      3rd person plural pitonjuk pitonjaik

      References

      [edit]
      1. ^ István Tótfalusi (2005), Idegenszó-tár: Idegen szavak értelmező és etimológiai szótára [A Storehouse of Foreign Words: An Explanatory and Etymological Dictionary of Foreign Words], Budapest: Tinta, →ISBN

      Indonesian

      [edit]
      Indonesian Wikipedia has an article on:
      Wikipedia id

      Etymology

      [edit]

      Borrowed from Dutch python, from Latin Pythōn, from Ancient Greek Πύθων (Púthōn).

      Pronunciation

      [edit]

      Noun

      [edit]

      piton (plural piton-piton)

      1. python

      Further reading

      [edit]

      Occitan

      [edit]

      Pronunciation

      [edit]
      This entry needs pronunciation information. If you are familiar with the IPA then please add some!

      Noun

      [edit]

      piton m (plural pitons)

      1. python

      Romanian

      [edit]

      Etymology 1

      [edit]

      Borrowed from French python.

      Noun

      [edit]

      piton m (plural pitoni)

      1. python
      Declension
      [edit]
      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative piton pitonul pitoni pitonii
      genitive-dative piton pitonului pitoni pitonilor
      vocative pitonule pitonilor

      Etymology 2

      [edit]

      Borrowed from French piton.

      Noun

      [edit]

      piton n (plural pitoane)

      1. piton (spike, wedge, or peg driven into a rock or ice surface as a support (as for a mountain climber))
      Declension
      [edit]
      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative piton pitonul pitoane pitoanele
      genitive-dative piton pitonului pitoane pitoanelor
      vocative pitonule pitoanelor

      Further reading

      [edit]

      Serbo-Croatian

      [edit]

      Etymology

      [edit]

      From Ancient Greek Πύθων (Púthōn).

      Pronunciation

      [edit]
      • IPA(key): /pǐtoːn/
      • Hyphenation: pi‧ton

      Noun

      [edit]

      pìtōn m anim (Cyrillic spelling пѝто̄н)

      1. python (constricting snake)

      Declension

      [edit]
      Declension of piton
      singular plural
      nominative piton pitoni
      genitive pitona pitona
      dative pitonu pitonima
      accusative pitona pitone
      vocative pitone pitoni
      locative pitonu pitonima
      instrumental pitonom pitonima

      References

      [edit]
      • piton”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

      Slovene

      [edit]

      Pronunciation

      [edit]

      Noun

      [edit]

      pitọ̑n m anim

      1. python (constricting snake)

      Declension

      [edit]
      Unknown tone or non-tonal
      The diacritics used in this section of the entry are non-tonal. If you are a native tonal speaker, please help by adding the tonal marks.
      Masculine anim., hard o-stem
      nom. sing. pitón
      gen. sing. pitóna
      singular dual plural
      nominative
      (imenovȃlnik)
      pitón pitóna pitóni
      genitive
      (rodȋlnik)
      pitóna pitónov pitónov
      dative
      (dajȃlnik)
      pitónu pitónoma pitónom
      accusative
      (tožȋlnik)
      pitóna pitóna pitóne
      locative
      (mẹ̑stnik)
      pitónu pitónih pitónih
      instrumental
      (orọ̑dnik)
      pitónom pitónoma pitóni

      Further reading

      [edit]
      • piton”, in Slovarji Inštituta za slovenski jezik Frana Ramovša ZRC SAZU (in Slovene), 2014–2026

      Turkish

      [edit]
      piton (Malayapython reticulatus)

      Etymology

      [edit]

      From Ottoman Turkish [Term?], French python, from Latin pȳthon, from Ancient Greek Πύθων (Púthōn).

      Noun

      [edit]

      piton (definite accusative pitonu, plural pitonlar)

      1. python (constricting snake)

      Declension

      [edit]
      Declension of piton
      singular plural
      nominative piton pitonlar
      definite accusative pitonu pitonları
      dative pitona pitonlara
      locative pitonda pitonlarda
      ablative pitondan pitonlardan
      genitive pitonun pitonların
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular pitonum pitonlarım
      2nd singular pitonun pitonların
      3rd singular pitonu pitonları
      1st plural pitonumuz pitonlarımız
      2nd plural pitonunuz pitonlarınız
      3rd plural pitonları pitonları
      definite accusative
      singular plural
      1st singular pitonumu pitonlarımı
      2nd singular pitonunu pitonlarını
      3rd singular pitonunu pitonlarını
      1st plural pitonumuzu pitonlarımızı
      2nd plural pitonunuzu pitonlarınızı
      3rd plural pitonlarını pitonlarını
      dative
      singular plural
      1st singular pitonuma pitonlarıma
      2nd singular pitonuna pitonlarına
      3rd singular pitonuna pitonlarına
      1st plural pitonumuza pitonlarımıza
      2nd plural pitonunuza pitonlarınıza
      3rd plural pitonlarına pitonlarına
      locative
      singular plural
      1st singular pitonumda pitonlarımda
      2nd singular pitonunda pitonlarında
      3rd singular pitonunda pitonlarında
      1st plural pitonumuzda pitonlarımızda
      2nd plural pitonunuzda pitonlarınızda
      3rd plural pitonlarında pitonlarında
      ablative
      singular plural
      1st singular pitonumdan pitonlarımdan
      2nd singular pitonundan pitonlarından
      3rd singular pitonundan pitonlarından
      1st plural pitonumuzdan pitonlarımızdan
      2nd plural pitonunuzdan pitonlarınızdan
      3rd plural pitonlarından pitonlarından
      genitive
      singular plural
      1st singular pitonumun pitonlarımın
      2nd singular pitonunun pitonlarının
      3rd singular pitonunun pitonlarının
      1st plural pitonumuzun pitonlarımızın
      2nd plural pitonunuzun pitonlarınızın
      3rd plural pitonlarının pitonlarının

      Venetan

      [edit]

      Alternative forms

      [edit]

      Noun

      [edit]

      piton m (plural pitoni)

      1. turkey